laS GED ACHTENIS-REDE 



veinsd , die blj het aannemen van dit nieuw bcroep 

 liem vvachteden, maar liij ging dezelve rustig te ge- 

 moet, niet met haastigen of vermetelen, maar met 

 regelmatigen en vasten tred; wist zorgvuldig alien 

 aanftoot te mijden; waagde zich aan geene zwarig- 

 heid te vrceg, greep niet roekeloos aan , wat hij niet 

 omvatten kon , maar won bij elken voetftap in 

 krachten, kwam nu deze, dan gene zwarigbeid 

 te boven , en had zich fpoedig op eene hoogte ge-? 

 plaaist, van u'elke hij aan niemand te bijster in het 

 oog ftak, alien echter met zekere achting naar hem 

 deed opzien. 



Op den 4den van Lentemaand 1816, aanvaardde 

 hy zijn Hoogleeraarambt met eene redevoering over 

 de verdiensten der Amperdammcrs ^ ten aanzien 

 van den opbouw en de volmaking der Nederduitfche 

 taal' en letterknnde. Deze redevoering was, zoo 

 als zij zijn moest ter bereiking van het doel, dat 

 hij beoogde, zedig, innemend, onderhoudend , be- 

 vallig. Niemand twijfelde , na dezelve gehoord te 

 liebben, of de Amfterdamfche jeugd zoude , wat 

 netheid en zuiverheid van Nederduitfche taal , wat 

 juiste en kiefche beoordeeling van Vaderlandfch^ 

 letteren betrof , veilig zich naar voorbeeld en voor- 

 gang des nieuwen Hoogleeraars kunnen rigten. Ook 

 vond men zich in deze meening niet bedrogen. 

 Immers gaf hij door zijn onderwijs zoo veel ge- 

 noegen, dat toen in 1819 het Hoogleeraarsambt in 

 de Vadertandfche Gefchiedenis aan het Athenaeum 

 door den dood van den verdienstelijken h. bossch^\ 

 ppenyiel 5 de bezorgers der DoorlucUtige School piet 



aar- 



