OP J. p. VAN CAPPELLE. II7 



©efeningen zoude befleed licbben, maar hi) ge- 

 ti'oostte zich die opofFering en toonde, dat hij niet 

 flechts gekerde , dat hij 00k mensch en burger wil- 

 de zijn. 



Gezellig van aard zocht hij fteeds gaarne gezel- 

 khap en was hij 00k fteeds bij uitnemenheid in 

 alle gezelfchappen welkom. Blijgeestig, innemend, 

 gul , gemeenzaam , verbond hij alien aan zich door 

 zijncn omgang. Nimmer zocht hij in een gefprek hct 

 hoogste woord te voeren ; maar altijd hoorde men 

 hem gaarne fpreken, omdat hij nooit lets zeide dan 

 met zachte en zedige befcheidenheid, en dat, het- 

 geen hij zeide , deeds het kenmerk droeg van eigene 

 belangrijke opmerking en overdenking. 



Openen en gereeden toegang tot hem vonden niet 

 flechts zijne leerlingen en vrienden , maar 00k min 

 b^kenden , ja alien , die van hem onderrigt of te- 

 regtwijzing begeerden. Zijne veelvuldige kennis, 

 fchrander doorzigt en juist oordeel maakten dat zijn 

 raad door velen begeerd, en door velen ook met 

 nut gevolgd werd. 



Wat hij voor zijne naaste en huisfelijke betrek- 

 kingen was , Jaat zich , uit alios wat ik zeide , reeds 

 genoegzaam opmaken. Aan zijne ouders ftrekte hij 

 tot eere , fteun en troost, Dankbaar voor de weldaad 

 dcr opvoeding van hen genoten, bewees hij die 

 dankbaarheid ook door hun behulpzaam te zijn in 

 de opvoeding van zijn' jongeren broeder, die aan 

 hem wetenfchappelijke vorming , onderrigt en veler- 

 handen bijrtand tot voortzetting en volbrengiiig zijner 

 ftudicn te danken had. Het ware mij genoegelijk , 

 li 3 hicr 



