OP J. p. VAN CAPPEL'LE. tl^ 



dell , nog voor zijn vertrek uit Groningcn , af te do(Mi, 

 en bood hem daarom eene niet onaanzienlijke fom ter 

 leen aan , met vvier teruggave hij zich geenszins zoii- 

 de behoeven te haasten. Een zoo gul aanbod werd 

 dankbaar aangenomen. Weinig jaren later, toen zich 

 VAN CAPPELLE te Amjlerdam , wel in betere , maar 

 geenszins nog in ruime omflandigheden bevond, 

 werd die zelfde vriend , toen zich elders ophouden" 

 de , door den drang der omftandigheden genoopt , 

 om bij anderen , wien hij geld geleend had , en ook 

 fchriftelijk bij van cappelle om teruggave, kon 

 liet zijn, van het geleende te verzoeken. Van de' 

 meesten kreeg hij weigerend of uitftellend, van eeni- 

 gen onheusch antwoord. Alleen van cappelle 

 zond niet flechts dadelijk de geleende fom terug, 

 maar deed dezelve vergezeld gaan van eenen brief, 

 geheel overvloeijende van dankzegging voor de 

 eennwal bewezene dienst, met uitdrukkingen zoo 

 warm en hartelijk , als had hij het geld niet nu terug- 

 gegeven, maar nu eerst van zijnen vriend ontvan- 

 gen. Men zal mij toeftemmen , dat eene zoodanige 

 handelwijze in foortgelijke gevallen niet gemeen is , 

 en dat zij alzoo den regtfchapen' man meer bijzonder 

 kenfchetst. 



Vrienden zeker verdiende hij te hebben, die zoo 

 handelde, en hij, die vriendentrouw dus beantwoord^ 

 de , mogt zich ook op vriendentrouw verlaten. 

 Gedurende zijn leven was den zijnen, wat hij voor 

 hen deed, genoegzaam. Ook voor de toekomst heeic 

 dezorg des huisvaders, wat zij kon , gedaan. Hetont- 

 brekcnde moge de trouw zijner vrienden aanvullen, 



H 4 Met 



