^2Q GEDACHTENIS-REDE 



Met dcernis zagen vvij bcm, in de lente van dit 

 jaar, ovcrvallen door een oiigemak aan hct gezigt, 

 dat als een fleers voor hetzelve fpreidde en het lezen 

 liem onmogelijk maakte. Dit ongemak ecliter ver^ 

 4vveen weder, niaar de oorzaak der kwaal bleef 

 a^nwezig, zoo als bleek, toen hij in den voorzomer 

 door een toeval werd aangetast , dat zijn leven in 

 onmiddelijk gevaar bragt. Hij herdelde met dat al in 

 zoo ver, dat hij nog cenige vveken de buitenlucht 

 genieten kon , en zelfs het gevoel 1-iehben 9 als be-, 

 vond hij zich thans geheel wel. Die hem zagen 

 echter, merkten meer overfpanning van zenuwen dan 

 wezenlijke kracht en welvaart. Bij zijne terugkomst 

 in de (lad, n^imen dan 00k fpoedig ongedeldheid en 

 verzwakking toe , en reeds op den 26 Augustus 

 overleed hij , weinige dagen v66r zijn' arts , zwager 

 en ambtgenoot , den Hoogleeraar henr. bossgha ^ 

 wiens beklagenswaarde zuster zich in dubbelen rouw 

 gedompeld zag. 



Van CAPPELLE had bij het hernieuwen zijner 

 opgeQeldheid opbeuring voor zijn' geest gezocht 

 in het lezen van gellerts proostgronden bij eeti 

 zickchjk Icvcn; doch , ziende nu het einde van zijn 

 leven naderen , zich met christelijke gelatenheid tot 

 (lerven gevoegd. Het zachte en minzame , dat hem 

 in zijn leven onderfcheidde , bleef hem kenmerken 

 tot in zijn uiterfle. Zijne laatfte gedachten waren 

 voor zijne gade en kroost, maar met vast verlrouwen 

 op Hem , die de fteun der weduwen en de vader 

 d^r weezen is. 



Hij was 4^ jaren 011 d, tocn hi) (lievf, en alzo.o 



WW 



