OP J. p. VAN CAPPELLE. 121 



nu juist gekomen tot dien leeftljd, op welken zich 

 de voile rypheid des verflands in al haar kracht en 

 luister vertoont, Ook was liij in de vakken vanonder* 

 zoek , hem aanbevolen , juist geftegen tot die hoogte , 

 van welke liij die volkomen overzi^n , en over alles , 

 wat zij aanboden , befchikken kon. Vele en heerUjke 

 vruchten uit dezelve zoude ons zijne keurige fmaak 

 geleverd hebben , ware hem eene langere loopbaan 

 vergund geworden. Voor de letteren ftierf hi) dus 

 te vroeg. Met betaamt ons echter dankbaar te er- 

 Heiuien, dat hij niet uit het leven is weggerukt, 

 dan na veel voor de letteren gedaan te hebben, en 

 dat ons van hem, offchoon in mannelijken leeftijd 

 afgefneden , rljker fchat van lettervruchten nableef , 

 dan van menigen geleerde , wien eon hooger ouder* 

 dom te beurt viel. Lkng genoeg ook duurde van 

 capeh.es leven , om met glans en eer zijn' roem 

 tevesrigen, eenen roem, zoo als weinigen wegdroe- 

 gen , van taalkundige zoo wel als wiskiindige ken- 

 nis, van bedrevenheid in Oude , zoo wel als Vader- 

 landfche letteren. ■— Ook voor zich leefde hlj lang 

 genoeg. Want op hem is toepasfelijk , wat de 

 Schrijver van het Boek der Wijsheid zegt: De regt'^ 

 vaardige , al {Icrft hij vroeg , is in de ruste, De 

 eer voile ouderdom is met , die in leeftijd hoog geklom-* 

 men is , noch wordt naar het getal der jar en af- 

 gemeten, Verjlandigheid^ ziet daar des menfchen 

 grijsheid en een onbevlekt leven is de y^'are ouderdom* 

 Neen! voor zich ftierf van cappelle niet te vroeg, 

 niaar wij, wij zouden hem een langer leven hebben 

 ^Qpgcvvenscht , en — wanneer wij aan zijne droeve 

 W 5 wc> 



