VAN J. L. NIERSTRASZ J^ l^J 



in zijn hoofd woedde, bedaard was, de lievige folte- 

 ringen , die hij ettelijke dagen geleden had , gevveken 

 waren, hoezeer zelfs zijn geneesheer weder eene 

 flaauwe hoop op herftel meende te mogen koesteren, 

 eensklaps begaven hem zijne krachten en in de armen 

 van zljnc dierbare gade en in die van zijnen afge- 

 leefden vader, ontfliep hij, om in hoogere en betere 

 gewesten te- ontwaken. 



In de maand Augustus des voorgaanden jaars , 

 weinige dagen nadat het ftof der graven nierstrasz 

 bedekte , giligen wij zijne weduwe bezoeken , om 

 haar , zoo veel in ons was , te troosten en te bemoe- 

 digen. — Hoe weinig dachten wij toen , dat eer 

 de herfst genaderd ware, ons een gelijk lot zoude 

 trefFen; en echter waren er nog geene zes weken na 

 dat dit bezoek verloopen , of ook ons werd het opge- 

 iegd, eene beminde echtgenoote ten grave te dragen, 

 en met vier .hujpbehoevende kinderen eene voortref- 

 felijke vrouw, eene onvergelijkeiijke moeder te be- 

 weenen. — Niemand zal het dus verwoncjering 

 baren, dat wij, aan nierstrasz weduwe onze zan- 

 gen rigtende , met een gebroken liart ons beider 

 treurig lot, als het ware vereenigd, bezongen. — 

 Niemand zal het wraken, dat wij deze onze nede- 

 rige hulde met dezelve befluiten. 



3 . I 5 », '^ ^« 



