144 OVER HET AANWEZEN EN HET NUT £ENER 



Oppofitie ledig bleven , z*y zelve bedacht zoiiden zljn 

 op middelen , om weder eene tegenpartij te vormen. 

 Werkelijk zijn er voor dit gevoelen der Engelfcheii 

 gewigtige redenen , en men kan nagaan , waarom ook 

 verftandige en welgezinde Ministers orider hen niet 

 in fchyn , noch om een heerfchend gevoelen der na- 

 tie te believen , maar van harte en uit eigene keuze 

 zich eene Oppofitie wenfchen. Vooreerst krijgen 

 zij door dezelve aanleiding , om de wijsheid en voeg- 

 zaatriheid van het door hen gekozene ftelfel of van 

 de door hen genomene en te nemen maatregelen 

 breedvoeriger te ontwikkelen, dan zonder deze te- 

 genfpraak in hen welvoegelijk zoude zijn geweest, 

 en de eer, die zij door deze ontwikkeling bij de 

 natie inleggen, kan voorzeker hun niet onverfchillig 

 zijn, al hechten zij ook minder aan die van telkens 

 herhaalde overwinningen na gevoerden redeftrijd met 

 hun partij, Doch daarenboven : deze aanhoudende 

 ftrijd zelf oefent op eene voordeelige wijs hunne 

 krachten. Zoo worden zij behoed tegen het gevaar 

 van in hunnen ijver te verflaauwen of op hunnen 

 post in te fluimeren. Dan de Oppofitie waarborgt 

 hen ook tegen een ander gevaar, voor hetwelk zij 

 aliijd meer nog blootftaan, dat namenlijk van eene 

 al te eenzijdige befchouwing der zaken. Natuurlijk 

 zijn de Ministers vooringenomen met het ftelfel, dat 

 zij aankleven en verdedigen. Die vooringenomen- 

 heid is oorzaak, dat zij ook bij den besten wil min- 

 der gefchikt zijn, om met genoegzame fcherpte en 

 helderheid hun oog op de keerzijde van het geliefde 



denk- 



