152 OVER HET AANWEZEN EN HET NUT EENER 



elke tegenfpraak, met die ziicht ftrijdig, en vooral 

 een verklaarde geest van Oppofiiie, aanvankelijk een 

 onaangenaam gevoel verwekt. Maar ik vraag , of 

 men wel doet , met te veel zich aan dat gevoel over 

 te geven , en of men niet , eerder dan de ftem der 

 Oppofitie te willen fmoren , even als de Ministers 

 in bet Engelfche Parlement , dezelve dulden en aan* 

 hooren moet. 



Ik zal vooreerst doen opmerken, dat ook deze 

 Ministers reden hebben om met bun fteifel ingeno- 

 men te zljn, niet flecbts op grond van eigene over- 

 tuiging , maar omdat in Engeland geen (lelfel van 

 flaatkunde lang de overhand behouden zal , indien 

 het zich niet door wezenlijke en gewigtige voor- 

 deelen aanprijst , en alzoo de Ministers zich meestal 

 op de ovenuiging van velen met hen, canning 

 zich nog onlangs op de bijna algemeene gunst en 

 toejuiching der natie mogt beroepen. Zoo zouden 

 dan ook die Ministers kunnen beweeren , dat tegen 

 zoodanige gunst en overtuiging alle Oppofitie erger- 

 lljk is, en niet te pas komt. Maar men ziet hen 

 veeleer de redenen der Oppofitie gaarne opnemen , 

 om voor zich daaruit die voordeelen te trekken , 

 welke wij bij den aanvang onzer voordragt hebben 

 aangevvezen. 



Ik ga diis verder , en vraag, of ook niet in andere 

 vakken zij, die het meest , en bij de beste over^ 

 tuiging van hunne zijde , met de heerfchende (lelfels , 

 leerwijzen of inrigtingen ingenomen zijn, dezelfde 

 gelijkmoedigheid jcgens de Oppofitie zouden kunnen 



aan- 



