t^6 OVER HEX AANVfK'ZEN EN HEt NUT EENEH 



worden , herzij deze uit voorafgaande overfpanniMg 

 2elve geboren werden , hetzij tevredcnheid met den 

 reeds behaalden en niet meer betwisten roem den 

 voonnaals ijverigen tot het nemen van rust bewoog. 

 Men heeft aan de leden der eigenlijk gezegde Fran* 

 fche Akademie wel eens verwcten , dat, als zij eens 

 door hunne talenten en arbeid dien hoogften zetel det 

 Franfche letteren bereikt hadden , zij zich dan met 

 welbehagen in dezen leiiningftoel nedervleiden , om 

 daarin verder zeer gerust hun gemak te houden. Doch 

 in dier voege rusteden zij ten minsten op eigene 

 lauweren. Maar bij geleerde en wetenfchappelijke 

 inrigtingen of fcholen gebeurt het fomtijds, dat men 

 rust op de lauweren der voorgangers, in het ver- 

 trouwen, zoo het fchijnt, dat de door hen verkregen 

 room altijd nog op de fchool of inrigting blijft 

 hechten , al is het dat de opvolgers niets tot dien 

 verworven lof toedoen , maar zich vergenoegen , de 

 oude voorbeelden eerbiedig natevolgen, en daarvan 

 bij herhaling afdrukken te geven, die natuurlijk door 

 den tijd al flaauwer en flaauwer v^orden. Men weet 

 wat van de voormaals beroemde Akademie van Leuveri 

 geworden was, nadat zij, v66r de herftelling, een 

 geruimen tijd alleen zonder raededingder in Belgic 

 beftaan had. 



Het is zoo: gelijk nu en :ldx\ uit den boezem 

 zelven der Ministerieelen zich eene ftem van waar- 

 fchuwingverheft, die, getrouvv aan het ftelfel, ech- 

 ter dezen of genen maatregel der Ministers afkeurt , 

 en hier behoedzaaniheid aanpryst , diix tot meerderc 



ont" 



