158 OVER HET AANWR?^KN EN IlET NUT EENER 



Men vrage niet , met welke bedoeling zij ons du^ 

 wordt toegevoegd, Niemand zal beweren, dat in 

 het Parlement altijd reine vaderlandsliefde alleen de 

 Oppofitie tot den ftrijd aanfpoort. Toen men eens 

 aan een Engelschman vroeg, wat tocb eigenlijk bet 

 gefcbil tusfchen het Ministerie en de Oppofiiie was , 

 zeide hij niet onaardig, dat bet bloot een gefcbil 

 was tusfcben ben , die er /;; en ben , die er uit wa- 

 ren, Soortgelijke beweegredenen nu, als bij den 

 ftaatkundigen de zucht om in het Ministerie , of zoo 

 als wij oudtijds zeiden, op bet kusfen te geraken, 

 doen zich dikwijls 00k in het gemeenebest der leite- 

 ren opmerken. Ook dddr zijn boogere zitplaatfeh 

 en gewenscbte ftcelen, wier bezit naijver en af- 

 gunst wekt, zoodat de leer, die van dezelve ver- 

 kondigd wordt , niet zeiden alleen daarom tegennre-* 

 ving vindt, wiji de beftrijder gaarne zelf in den floel 

 gezeten bad, Aristoteles ware getrouw gebleven 

 aan de leerwijze van plato , zoo niet deze speu- 

 sippus tot zijnen opvolger in de fcbool beftemd 

 had: nu bewoog naijver aristoteles ^ om eene 

 eigene leerfcbool te fticbten en in vele opzigten 

 geheel anders als plato te leeren. Maar, minder 

 ligt ons bier geJegen aan de beweegredenen, die de 

 Oppofitie drijven , dan aan de befchouwing van het 

 nut, dat wij uit de Oppofitie trekken kunnen. Nu 

 kan het, naar mijn oofdeel, niet geloocbend wor- 

 den, dat juist de beweegreden van naijver bet 

 toezicbt der Oppofitie fcherper maakt , en baar zicH 

 fpitfen doet , om bier of daar in de beflredene partlj 



lets 



