i66 OVER HET AANWEZEN EN HET NUT EENER 



fpelen, kan men nu en dan buitenfporigbeden ver- 

 wachten en de taal eener Oppofitie zal niet altijd 

 gemaiigd zi}n. Echter is het dvvaasheid, zich te 

 veel BMi die buitenfporigbeden te ergeren. Een En- 

 gelscb Oppofitielid noemde eens het voorftel des 

 Ministers, het onbeCcbaarndfte voorflel dat ooit door 

 een onbefehaamden Engelschman gedaan was. De 

 Minister kon het beneden zich achten om dit honend 

 gezegde optenemen , of eenigzins te beantwoorden , 

 zoo lang het geeerde lid in gebreke bleef , van zijne 

 fcheldwoorden eenigzins met bewijzen te ftaven. 

 Siechts deze , of wat hij voor bewijzen wilde doen 

 doorgaan , verdiende opmerking en antwoord. Ook , 

 waar eene geleerde Oppofitie zich met fchimpredenen 

 behelpt, waar zij er flechts op uit is, om aan een 

 door haar beflreden ftelzel , fchool , of inrigting 

 hatelijke benamingen te geven, kan men veilig dat 

 geraas in den wind (laan en daarop geriist het ftil- 

 zwijgen bewaren. Eene Oppofitie, die zich meest 

 van zulke. wapenen bedient, is op verre na de ge» 

 vaarlljkfte niet. Andere waren die, met welke so- 

 CRATES tegen de Sophisten optrad, fijne fcherts, 

 bedenkingen, zedigen als metfchroom voorgedragen , 

 hunkeren , als 't ware , naar onderrigt , dat zich van 

 de andere zijde eerst wachten deed, dan uit de 

 hoogte gegeven werd , en ten laatste altijd bleek 

 onvoldoende te zijn. Volgt eene Oppofitie de So- 

 cratifche , zoo al niet in deugdzaamheid van zaak 

 en beginzelen, echter in fiijl en wijze van aanval na, 

 dan voegt het hure redenen te proeven , zich het 



