If 6 NOODZAKELIJKHEID VAN DE BEOEFENING DER 



baar Eijn voor de wiisbegeerte, Doch dit vermoeden 

 in geene vaste overtuiging te doen overgaan , zou 

 lietzelfde zijn , als vruchteloos voor u te zijn op- 

 getreden. Ook zoude het eene fchandeliike zorge- 

 Joosheid verraden, zoo wy grondige betoogen durf- 

 den achterlaten , over eene wetenfchap fprekende , 

 die nimmcr eenig vermoeden als vvaarheid behoort 

 aan te nemen. Neen , M. H I het is geen vermoe- 

 den , maar eene zekere en onbetwistbare waarheid , 

 dat de beoefening der letterkimde ons de moeijelijk- 

 heden aantoont, waardoor de wijsbegeerte belemmerd 

 wordt. En onder deze hindernisfen is de zwaklieid 

 van het menfchelijk verfland eene der gewigtiglte. 

 Daarom maakte socrates er zijne tijdgenooten op- 

 merkzaam op^ en beweerde hij , dat men niet meer 

 moet willen doorgronden , dan de vermogers van 

 het verftand toelaten. Deze zvvakheid is ten duide- 

 li'jkfte zichtbaar in de opvolging der verfchillende 

 wijzen van overweging (♦), die door de wijsgeeren 

 gevolgd zijn. — 



Naauwelijks waren de eerfte maatfchappijen geves- 

 tigd en had de landbouw de ruwe zeden der men- 

 fchen befchaafd, toeii fommigen, die, voor hun 

 noodzakelijk levensonderhoud tot geenen ligchaams- 

 arbeid gedwongen waren, fmaak vonden in meer 

 afgetrokkene overdenkingen en nafporingen , omtrent 

 de oorzaken van alles wat hen omringde : gelijk 

 dan ook de bedienaren der openlijke Godsdienst, 



die 



C*) Wij wisten geene andere woorden , om den me- 

 ihodus phUosophandi uit te dnikken. 



