LETTEREN VOOR DE BESPIEG, WIJSBEGEERTE. l8l 



en her verzamelde denkbeelden , een fielfel , welks 

 geheel niet kon zamenhangen , omdat deszelfs deelen 

 uit hun natuurlijk verband gerukt waren. Dan , hoe- 

 zeer er door de eclectifche wijsbegeerte aan het 

 scepticismus reeds eene zware nederlaag was toe- 

 gebragt, had echter de menfchelijke rede haren in- 

 viced nog niet geheel hernomen, en kon dien ook 

 niet zoo gemakkelijk in bezit nemen, na de ilormen, 

 die zij had doorgeflaan. Een enkele blik op het 

 voorledene was genoeg, om de zwakheid van het 

 menfchelijk verfland ten duidelijkfte te doen in het 

 GOg vallen, De mensch , die echter zoo geneigd is 

 te denken , bejammerde zijnen toeftand, Hij gevoel- 

 de zijne meerderheid boven de overige fchepfelen 

 der aarde. Hij befpeurde, dat zijn verftand, hoezeer 

 te zwak en te naauw beperkt, om zich van alles 

 een duidelijk begrip te vormen, des niet te min 

 eene grootere overeenkomst en vereeniging tusfchen 

 zich zelven en de Godheid kan toelaten , vvelke on- 

 mogelijk is voor de overige fchepfelen der aarde. 

 Deze enkele vonk is genceg, om zijne geheele ziel 

 te ontfteken. Nu omhelst hij het trotfche denkbeeld , 

 om zelfs nog op deze v^^ereld eene naauwere ver- 

 eeniging met de Godheid na te (treven. Hiertoe 

 rigt hij alles in: hij laat zich alleen door het gevoel 

 leiden, dat de moeder is van alle duistere denkbeel- 

 den en waaraan hij zich zelven geheel onderwerpt* 

 Dit noemt men het mystisch gevoel, dat eene naauwe 

 vereeniging met de Godheid tracht te erlangen. — 

 Maar alles vvat rondom hem gefchiedt , herinnert 

 hem onophoudelijk , dat hij mensch was en blijft^ 

 M 5 Als 



