184 NOODZAKELIJKHEID VAN DE BEOEFENING DER 



^ is en inzien dat het dikvvijls dezelfde waarh^den , 

 dezelfde geliefkoosde begrippen zijn, die (lechts on- 

 der een' anderen vorm worden voorgelleld. En zal 

 Iiet, om dit alias met vrucht te ondernemen, reeds 

 genoeg zijn , wanneer men zoo lets fchijnt gedroomd 

 te hebben van de gevoelens der wijsgeeren door de 

 gebrekkige ontcijfering en verkeerde opvattlng eener 

 taal , wier geest, voortreffelijkheid, wijsgeerig karak« 

 ter en uitmuntende voortbrengfelen zoo niet geheel 

 vreemd, dan toch niet volledig genoeg bekend zijn! 

 Of zal men de fchriften des wijsgeers behooren te 

 lezen , zich bij elk vvoord moeten overtuigen waar- 

 om hij juist dit en geen ander bezigde, om daar- 

 door in de verborgenfle fchuilhoeken van zijn denk- 

 vermogen in te dringen ? En zal het niet noodig 

 zijn 00k de gebreken , de begrippen en fmaak der 

 eeuvv te kennen, in welke deze overdenkingen uic 

 het hoofd , uit het hart , uit de pen des wijsgeers 

 gevloeid zijn ? Immers is het met den w'ljsgeer als 

 met den dichter: beiden moeten in hiinne moeder- 

 taal fchrijven, maar dan ook in hunne oorfpronkelijke 

 taal gekend worden 1 Doch zoo geeqe onmogelijk- 

 heid, dan toch is het ftreven naar dit doel eene 

 roekelooze ftoutmoedigheid , zoo niet eene ylijtige 

 beoefening der oude letteren daartoe den weg ge- 

 baand en alle moeijelijkheden heeft uic den weg 

 geruimd, 



Maar niet flechts de verfchillende wijzen van rede- 

 neren, door de wijsgeeren gcbezigd, zijn een bewijs 

 voor de zwakheid des menfcbelijken verftands. Men 

 bfihoeft, om daarvan overtuigd te zijn, flechts de 



vcr« 



