li6 NOOD:?AKELl]KHElb VAN I)E BEOEFENING DER 



Het is geene ongewone aanmerking 9 die meestal 

 door de verachters der oude letteren gemaakt vvordt, 

 dat hare beoefeiiing alleen de fchoonheid van den 

 taalkundigen vorm ten doel heeft, als waardoor zij 

 zich inbeelden ,de letterkunde , zoo nict tot een voor- 

 werp van vermaak, dan tocn tot de bijrol eener 

 wetenfchap te vernederen, die men gemakkelijk ont- 

 beren kan. Waarlijk eene aanmerking , even onbe- 

 dachtzaam als ongegrond. Onbedachtzaam : devvijl 

 de vervvantfciiap van alle kunsten en wetenfchappen 

 te groot is, om eene of andere als noodeloos te 

 verachten; ongegrond — dewijl de beoefening der 

 oude letteren binnen zulke enge grenzen niet be- 

 perkt is , en daarenboven een fchoone vorm , vooral 

 in de wljsbegeerte , niet alleen geenszins onverfchil- 

 lig , maar zelfs noodzakelljk is (♦). VVij moeten echter 

 overtuigend aantoonen, dat die goede vorm, of de 

 hebbelijkheid om onze gedacliten zoo eenvoudig, 



naauw- 



(*) Wij rekenen ons verpligt den lezer te herinneren, 

 dat wij deze denkbeeiden over hec noodzakelijke van den 

 goeden vorm der taal , waarin men fchrijft , aan onzen ge- 

 ilchten leermeescer, den IToogleeraar j. bake (^Oratio de 

 Humanitatis laude p. 18, sqq.) verfchuldigd zijn. Om 

 het belang der zaak , waren wij zelfs begerig dit nitmuntend 

 voortbrengfel van fmaak en helder oordeel na te volgen, 

 Hier en elders , waar wij gebruik maakten van eenige plaac 

 feu Uit vv Y T T E N B A C H . (joratio de PJulosopJiiae conjunc-' 

 tione cum Uteris Opusc. I. p. 91.) zijn wij niet onbe- 

 fchaamd genoeg , om ons de deukbeeJden van zulke uiaanen 

 toeceeigenen. 



