s:etteren voor de bespieg. vvijsbegeerte. 193 



gefchiedkunde den roem , dien zij tot heden hebben 

 weggedragen en deeds zuUen handliaven, Dat die 

 zelfde omftandigheden zich in de hedendaagfche 

 ftaatsregelingen niet opdoen, is welligt eene voor- 

 name -oorzaak, dat de vernuften der nieuwere we- 

 reld de voortreiFelijkheid der Ouden niet volkomen 

 bereikt hebben. En wiir zoekt gij dan letterkun* 

 dige fchoonheden, die te vergelijken zijn bij de 

 vruchten van het Griekfche Genie: aarzelt gij dan 

 nog om de oude , boven de hedendaagfche letteren , 

 tot de vorming van uwen fmaak te beoefenen ? Doch 

 wij zouden fchijnen te vergeten voor wie het ons 

 vergund is te fpreken , bijaldien wij uwe aandacht 

 hierbij langer vvilden ophouden, Wie uwer, M.H.! 

 twijfelt er aan, dat men die meesterllukken moet 

 overdenken , opdat wij daardoor allde'n de hebbelijk- 

 heid verkrijgen, om de gedachten met juistheid, 

 duidelijk en eenvoudig in de zichtbare of hoorbare 

 teekens der taal af te fchetfen; om het verftand 

 door het verftand zelf te befchaven en te verfterken , 

 en datgene te verbeteren , wat voor den wijsgeer 

 onontbeerlijk is ! 



Maar (zal welligt iemand ons tegenwerpen) , bij- 

 aldien de fchoonheden der taal , en dus 00k de 

 beoefening der Ouden , zoo noodzakelijk en heil- 

 zaam zijn voor de wijsbegeerte ; van waar dan die 

 ellendige droombeelden van het vernuft, waardoor 

 de oude wijsgeeren de fchepping der wereld en an- 

 dere natuurkundige vraagdukken getracht hebben 

 te verklaren ? — Wij zijn niet dwaas genoeg om de 

 wetenfchappelijke kennis der Ouden boven de ont* 

 N 3 dek. 



