2l6 H U L D E 



heemfche gefchriften , door boie werden ten uitvoer 

 gebragt en bijgehouden, zonder verwaarloozing van 

 zijne regtsgeleerde ftudien ; en dat de vlijtige jcnge- 

 'jng daarenboven nog genoegzaam tijd vond, om 

 zich met de gefchiedenisfen van landen en volken, 

 metde Franfche en Hoogduitfche litteratuur, in geene 

 geringe mate onledig te houden. — Wat vermag 

 de mensch niet, wanneer eene onvermoeide vlijt 

 door een* krachtigen wil wordt beftuurd! ^ Bom's 

 geftadige infpanning vi^as echter zoo fterk en aanhou- 

 dend , dat dezelve , toen en later , zijnen vrienden 

 vaak de grootfte vrees voor zijne gezondheid, en 

 oogfchijnlijk teeder en zwak geftel inboezemde. Hij 

 zelf intusfchen had daarvan niet den minsten hin- 

 der, en wanneer hem al , na eenen langdurigen, 

 moeilijken arbeid eenige matheid overviel, dan vond 

 hij toen en altijd, in eene frisfche vvandeling of ver- 

 moeijende jagtreis, eene heilzame verkwikking en 

 het beste geneesmiddel. Deze zelfde levenswijze 

 voerde hij aan de beroemde Qduinger Hoogefchool ^ 

 werwaarts hij zich in het voorjaar van 1814 begeven 

 had, ter voortzetting zijner regtsgeleerde ftudien. 

 Hij bleef aldaar gedurende anderhalf jaar , en voldong 

 vervolgens zijne loopbaan als (ludent, van Septem* 

 ber 18 15 tot April 18 17, te Heidelberg* 



In de najaarsvacantie van 1814 had hij, op de 

 wijze der Duitfche ftudenten , eene voetreis onder- 

 nomen door eenige ftreken van zijn land. Hij had 

 zijnen koers over Offenbach gerigt, ten einde eene 

 naauwere kennismaking met den Hofraad meyer en 

 deszelfs beroemde vogeiverzamcling aan tc knoopen. 



De 



