AAN HENDRIK BOIE. 21/ 



De ontvangst, welke hem bij dezen beminnelljken 

 geleerden te beurt viel , overtrof nog zijne verwach- 

 ting. Doch , hetgene hij volftrekt niet had kiinnen 

 verwachten, was de ontmoetuig alhier van den 

 jongen, beroemden natuurkundigen kuhl van Ha^ 

 fiau: eene' ontmoeting, die, bij zoo vele toevallige 

 overeenkomsten van jaren , landaard, neiging en ge- 

 aardheid, niet kon misfen van al dadelijk tiis- 

 fchen de beide jongelingen de warmfte vriendrchap 

 te doen geboren worden: — eene vriendfchap, die 

 zich van het eer(le oogenblik af aan, tot hunnen 

 dood toe, door eene warme en echt broederlijke ge- 

 iiegenheid deed kennen. Uit de reinfte bronwel 

 ontfproten, werd zij door eene zeldzame overeen- 

 flemming gevoed en levendig gehouden: — eene 

 overeenftemming, die hiin beider lot met elkander 

 fcheen te vereenigen. Verfchillende toevallige om- 

 flandigheden voerden hen beiden , langs onderfchei- 

 dene wegen , maar met een zelfde doel, naar ons 

 vaderland; van daar doorkliefden zij op ver- 

 fchillende tijden den grooten Oceaan naar die oor- 

 den, wier overvruchtbare bodem den moedigen 

 ratuuronderzoeker fchijnt uit te noodigen, om het 

 dierbaarfle, dat hij bezit , zijn nuttig leven, voor 

 de rijkdommen zijner voortbrengfelen te komen in 

 railing brengen. Beiden vonden daar hun graf, 

 en tevens, — wie waagt het, zich van dit denk- 

 beeld los te maken? — eene nieuwe, doch onaf- 

 fcheidbare hereeniging. 



Dan , keeren wij tot boie , den fludent in de reg- 

 ten , terug , om hem fpoedig als zoodanig te verlaten. 



De 



