S94 H U L D S 



doen eener vvezenfchappelijke reize naar onze over- 



zeefche bezittingen in Oost IndU. Deze bedeniming 



was in boie's oogen allerbenijdenswaardigst. Hij 



wenschte kuhl met warme dcelneming deswegens 



geluk ; doch zijne woorden en brieven van dien 



tijd getuigden maar al te zeer van de levendige 



ziicht, die in zijnen boezem woelende v^as, om zij- 



nen dierbaren vriend op reis te vergezellen. Dan, 



hij wist de onfluimigheid van dezen wensch vveldra 



te bedvvingen, en de zedige man getroostte zich het 



onverviilbare van denzelven door het denkbeeld, 



dat zijne oefeningen nog te weinig, zijne kundig- 



heden nog te ontoereikende waren , om eene zoo- 



danige grootfche en veelvereifchcnde onderneming te 



mogen wagen : en toen zijn vriend de groote reis on- 



dernam, (♦) achite hij zich ten hoogfte geliikkig van , 



door dezen , met eenige onzer Vaderlandfche ge- 



leerde natuurkundigen in betrekking te zijn gebragt. 



Het was door deze betrekking, dat hij de hoop 



kon bUjven voeden , van de vruchten zijner fiudien 



eenmaal aan ons land , hetwelk hij in dat opzigt 



boven ieder ander de voorkeur gaf , te kunnen dienst* 



baar maken ; eene hoop , welke hem zoo aanhou- 



dend bijbleef, dat hij de voorflellen , hem later door 



het Senckenhergfchc natuurkundige Inftitimt te Frank" 



fort gedaan, om den ondernemenden en belangrijken 



RUPPEL op zijnen togt naar Egypte ^ NtibiBn en 



Mysfitiien te vergezellen , zonder dralen van de hand 



wees (8). 



Boie's hoop werd dan ook niet te leur gefleld. 



Eene toevallige kennismaking met onzen beroemden 



land* 

 C*) II Julij 1820. 



