FRATRES VITAE COMMUNIS. 343 



Wat hiervan zij, dit is zeker, dat liij oordeelde 

 zich van de vvereld te moeien afzonderen , en hoe- 

 zeer in iwee kapitcelen^ als te Keulen en te Akcn^ 

 het eervvaardig kanonnikfciiap , als wereldlyk broe- 

 der met den rang van Leeraar bekleedende, llelde 

 hlj die beide waardigheden weder in handen van 

 den Pans en verkoos zich ^ voor eene vvijie lijds , 

 bij voorkeiir eene eel ter fchuilpiaars in zeker 

 karthuizerklooster , in den oniirek dezer (lad; 

 heizij dan dat deze ziekte , of vvel (gelijk zijn 

 gefchiedrchryver meldc) eene hoorbare Hem , die 

 hem op zekeren dag, gansch onvervvacht in de 

 ooren klonk, en hem tegcn het bezoeken van alle 

 ijdele vermaken waarfchuvvde , hiertoe den ^<^rikn 

 aandrang op zijn gemoed gemaakt hebbe, (3) 



De gelchiedenis fchetst ons meermaal dergelijke 

 voorwerpen 5 die , uit wat oorzaak dan 00k gedreven , 

 de ruige pij en de kloostercel boven eenen arbeidza- 

 men en nuttigen kring van bezigheden verkozen, 

 offchoon hun hart aan de van biiiten gepleisterde gra- 

 ven , even als dat der Farizeuwen , waarvan de Zalig- 

 maker fpreekt , niet ongelljk bleef , terwijl hiinne ze- 

 delijke verbetering daardoor, geen haar breed bevorderd 

 werd; maar dit was geenszins het geval van onzen 

 groete; ftille afzondering, om voor God en zijne 

 dienst te leven ; het vlijtig lezen en onderzoeken 

 der Heilige Schrift ; toeleg op zelfkennis en ver- 

 betering van zijn eigen hart: zie daar de zuivere en 

 ongekundelde brunncn van zijnen biiitcngevvonen « 

 doch ong^vcinsden godsdienstijver, ten einde zich 

 in de eenzaamheid voor te bereiden, om naderhand, 



Z 4 met 



