302 OVER DE TOEPASSINO DtR 



vreemdcn deel aan het ftaatsbeftuiir verkrygen, Ein- 

 delijk was de regering wel erfelijk, maar de zoon 

 trad niet in de regten des vaders , dan nadat liij 

 's lands vrijheden en privilegien plegtig had be- 

 zvvoren# 



Zoo vinden wij ook van onze (ledclijke regering 

 in de grafelijke tyden reeds de fporen. Steunende 

 op de verkregene roagt, poogden de fteden zich ook 

 weldra in het burgerlijke en in het ftuk der geld- 

 nilddelen a9.n het beftuur van ambtenaren, die enkel 

 van de graven afhingen, te onttrekken. Van ouds 

 had het burgerlijke heftier der fteden geftaan aan de 

 grafelijke Baljuwett en Schouten, benevens de fche- 

 penen, of aan de Heeren der fteden, welke bijzon- 

 dere heerlijkheden waren. Maar reeds ten tijde van 

 Hertog ALBRECHT , in het laatst der veertiende eeuw , 

 vindt men in oude ftukken gewaagd van jaarlykfche 

 Butgenteestcren ^ die het burgerlijk heftier der fteden 

 hadden , en van bepaaide Kaden en Vroedfchappen , 

 die over gevvigtige zaken , het land en de ftad betref« 

 fende, raadflaagden, en uit welke, in fommige fte- 

 den, de jaarlijkfche wethouderfchap werd verkoren. 

 Zoo leest men b.v. , van Amjlerdam ^ in een brief 

 van den jare 1449, dat er toen reeds y^« ouds en 

 over langhe een zeker getal van zoodanige Raden of 

 Vroedfchappen geweest was. — Men gevoelt lig- 

 telijk , hoe zeer het beftiiiir van die Burgemees- 

 teren, Wethouderen en Raden, van Graven onaf- 

 hankelijk en door de burgers gekozen, de fteden 

 moest doen vooruitgaan op den weg der vrijheid.— 

 Belangrijk is het , van die tijden af , uit d^ gefchie- 



de- 



