AAN HENDRIK BOIE. 255 



eene treurige wljze moest ondervinden, dat al de 

 hem toegekende lof niet toereikende was, om de 

 feilen en gebreken te bedekken , weike hem als zoo- 

 danig eigen waren (21), Zoo was het niet met 

 boie! Voor alle deugden, evenzeer als voor alle 

 talenten geboren , bezat deze beminnelijke man 

 eene zeldzame en benijdenswaardige overeenftemming 

 van hoofd en hart, van verftandelijke en zedelijke 

 hoedanigheden, — Heb ik mij in de Ichets van zijne 

 wetenfchappelijke loopbaan te fpoedig weerhouden 

 gezien door zijnen zoo vroegtijdigen dood: waarom 

 nopen mij tbans de willekeurige voorfchriften van 

 letierkundigen vorm en de befcheidenheid , om het 

 mij goedgunstig verleende beftek niet te overfchrij- 

 den, kort te zijn in de behandeling van zulk eene 

 rijke ftof, als de voortreffelijke zielshoedanigheden 

 van BoiE opleveren? — Welke moet ik vermelden, 

 welke zwijgen? Zal ik uitweiden over zijn rein, 

 verheven, godsdienstiggevoel, hetwelk, zonder zich 

 in fpitsvondige redetwisten met anderen in te laten , 

 de bijzondere gevoelens van een ieder eerbiedigde , 

 en voor zich zelf een onuitputtelyk voedfel vond 

 in de onafgebrokene befchouwing van de onbegrijpe* 

 lijke wonderen der fchepping Gods: eene befchou- 

 wing, welke, hoe onbegrijpelijk , elders zoo vaak 

 tot een tegenovergefteld gevolg aanleiding geeft? 

 Zal ik mijne krachten beproeven , om hem u voor te 

 ftellen, hoe hij , bij de erkenning van de boven alles 

 uitmuntende voortrefFelijkheid der menfchelijke na- 

 tuur , zijn hart voor de liefde tot zijnen evenmensch 

 verniimde, in elk eenen vriend en breeder befchouw- 



R 2 de , 



