AAN HENDRIK BOIE* 353 



zondheid bleef overigens in goeden (laat , 6n het was 

 aldus, dat hij den asften Augustus van den jare 1827, 

 zijn klein kamp op den Ged6 verliet , ten einde den 

 daaraanvolgenden dag de hulde der Natuurkundige 

 Commisfie, bij gelegenheid van den plegtigen ge- 

 boortedag van onzen uitmuntenden koning, aan het 

 Indifche Gouvernement op te dragen. Eene vereeren- 

 de uitnoodiging van den Heer Commisraris Generaal 

 Du BUS, om bij het feest van dien blLjden dag tegen- 

 woordig te zijn , werd door boie gaarne aangenomen. 

 De prachtige maaltijd werd door een fchitterend bal 

 opgevolgd. BoiE nam rijkelijk aandeel in het ver- 



maak. En dit vermaak zoude het mogelijk 



kunnen zijn , dat eene kleine , onfchuldige , onge* 

 zochte uitipanning, zulk eene ramp kan veroor- 

 zaken! (20) 



Toen BOiE het feest verliet , bevond hg zich nog 



wel; aldra echter deed zich eene ligte ongefteldheid 



gevoelen , welke van zware hoofdpijn vergezeld 



ging. Niet Jang duurde het, of eene brandende 



koorts, de geefei der Europeanen op Java ^ open- 



baarde zich in alle hare hevigheid, Vruchteloos \va» 



ren de zorgelijkite bemoeijenisfen van den kundigen 



arts I Het doodelijk kwaad had wortel gefchoten, en 



zyne woede wederftond de krachtigfte geneesmid- 



delen , en de laatfte pogingen eener worstelende 



iiatuur. Diep in het hart gegrepen en van doodangst 



verftomd, ftonden zljne toegefnelde reisgenooten 



rondom zijne fponde gefchaard. De ftervende boie 



kent hen niet meer. Zijne levensveer is gefpron- 



gen! — Nog flaren zij op het reeds ontzielde lig. 



X» D. 2, R chaam 



