Q:^^ H U L D E 



natuuronderzoekers te Frankfort^ van dat ter be» 

 vordering der natuurkunde tc Marburg^ der natuur- 

 lijke historic tc Groningen , van boscli- en jagtkunde 

 te Dreiszigacker enzv. 



Niettegenftaande den onverdroten ijver, waarmede 

 BoiE aan zijne betrekldng bij het Ncderlandfche 

 Mufeum deeds had cere gedaan en het wezenlijke 

 genoegen , dat de fnellc voortgang van deze inrigting 

 hem veroorzaakte , bleef echter het doen eener we- 

 tenfchappelijke reizc fteeds zijn onveranderlijk doel. 

 Hij had zich , van den beginne af, voorgedeld, 

 am niet langer dan een, of ten hoogfte twee jaren 

 te Leiden tc vertoeven , en het fcheen dan ook , 

 dat eene der treurigfle gebeurtenisfen , vvelke boie's 

 gevoelig hart konden trefFen, zou bijdragen tot 

 de fpoedige vervvezenlijking van het toppunt zljner 

 wenfchen. Reeds in den jare 1821 was zijn geliefde 

 en hoogst verdienstelijke vriend kuhl het HagtofFer 

 geworden van zijnen ongeteniperden en alles onder- 

 nemenden ijver. Toen dezelve zijn rampfpoedig einde 

 voelde naderen , had hij , deeds vervuld met het 

 belang der vvetenfchappen , zijnen vriend boie voor- 

 gedragen als den gefchilaften perfoon, om hem in 

 zijne hagchelijke loopbaan op te volgen , en het dezen 

 tevens ten pligt gefteld , om dit zyn verlangen als 

 eene uiterde wilsbefchikking .te eerbiedigen. Zijn 

 nu alleen geblevene togtgenoot, van hasselt, die, 

 twee jaren later, insgelijks eene prooi werd van het 

 graf, drong er bij den Heer temminck, evenzeer 

 als bij BOIE zelven , ten llerkfte op aan , om het 

 vertrck van dezen laarden naar Indie zooveel moge- 



lijk 



