OVER DEN WAREN ROEM, ^5 



willende aandacht , en ontzeg mij uwe bekendc tpe- 

 gevenheid niet. 



Het is eene onloochenbare vvaarheid, dat zucht 

 naar geluk in het hart van iederen mensch gloeit en 

 werkt. Zoowel onder de keerkringen , als in de 

 gematigde luchtftreefc, zoowel in den onbefchaaf- 

 den natuurllaat, als op den hoogQen trap van be- 

 fchaving, is het den aardbewouer om geluk te doen. 

 Deze zucht is echter niet alleen aan de zinnelijke 

 natuur van den mensch eigen, maar veeleer de 

 hoofdeigenfchap van zljnen zedelijken aanleg. Als 

 zinnelijk wezen doet zij den mensch naar ai datgene 

 v^renfchen, waardoor hij zich het genot des levena 

 veraangenamen en de zintuigen flreelen kan ; als 

 zedelijk wezen doet zij hem eenen trek gevoelen , 

 welke door geen zinnelijk genot te bevredigen is, 

 en die zich liefst met zijne blikuen in de oneindigheid 

 verliest. Zedelijk groot te zijn is veelal het doel 

 van dien onbevredigden wensch ; maar ook als zoo- 

 danig in het oog van anderen te pralen , en met 

 zijne daden en zijnen naam de toekomst te vervullen, 

 is geene mindere drijfveer. Deze wensch nu, om 

 anderen door grootfche bedrijven achting in te boe- 

 zemen, en zich van gewone menfchen te onder- 

 fcheiden , is de liefde naar roem , die blakende 

 hartstogt in den boezem van zoo velen ! Sommige 

 zedeleeraars hebben gemeend, dat men deze drift 

 zorgvuldig behoorde te onderdrukken , dewijl zij , als 

 een gevolg van den menfchelijken hoogmoedjnimmer 

 iets waarlijk goeds beoogen konde ; anderen daarente- 



Bb 4 / gen 



