386 REDEVOERING 



'/ 



y, is ongetwijfeld een bezwijmelend genot , het heelai' 

 „ met zijnen naam te vervullen. De ziel wordt met 

 ,^ een trotseh vermaak vervuld , dat de denkbeel* 

 5, den eener ganfche menigte op u gerigt zijn, dat 

 5, gij het voorwerp hunner hope zijt , dat iedere 

 ^ beraadflaging van uwen geest invloed kan hebben 

 ^ op het lot van zoo veel andcren. De Staatsinan 

 „ zaait, oogst en bekroont anderen in het zelfde 

 f^ oogenblik zijne weirprekendheid of overwinnende 

 •„ moed beflisfen over het lot van eeuwen ofRijken; 

 ^ hij is niet flechts werkzaam door dat gevoel, hetwelk 

 5, alleen de kracht der gevolgen berekent, den wil 

 „ bezielt, en in het tegenwoordige alle de genietin- 

 „ gen der toekomst vasthoudt, De geest van arbeid- 

 „ zaamheid ontHaat zich bij hem van de verpligting, 

 „ om de trage regtvaardiging des tijds af te wach* 

 „ ten: hij laat zich door den roem voorafgaan, ge- 

 „ Ujk eens eene zuil van viiur het heir der Israeli^ 

 5, ten tot gids diende I" Schoon wij toeftemmen , 

 dat deze fchilderij, behalve liare fchoonheid, veet 

 vvaars bevat, en dat zij , met de eigenfcbappen van 

 den (laatkundigen roem, de pligten daaraan verbon* 

 den , vrij juist befchrijft , is het echter niet te 

 ontkennen , dat zij in alles geenzins de beeldtenis 

 voorftelt van hem , die naar den waren roem ftreeft, 

 Zij heeft mijns bedunkens meer het oog op die heN 

 den der Revohitie , vvier grooiheid zich uit eene 

 koortsachtige volksgisting ontwikkelde, en die ikn 

 roem niet zelden naar tijdelijke voordcelen berekeii- 

 den, dan die edelen , welke het geluk der volken 

 met verloochening van hiui eigen voordeel trachten 



te 



