OVER DEN WAREN ROEM. 393 



verhevcne zijner taal roeren , en door de fchoonlieid 

 zijner voordragt wegHepen ; maar 00k bet verlland 

 van de waarheid overtiiigen , en , meer onmiddellijk 

 dan de Dicliter, op de zeden zijner tijdgenooten wer- 

 ken. Hetzlj dan, dat hij, als Kanfelredenaar optre- 

 dende, de heilige waarheden van het Christendom 

 met kracht en waardiglieid verkondigt; hetzij dan 

 dat hij in de pleitzaal de onfcliuld verdedigt en de 

 heiligheid der wetten handhaaft, of dat hij in eene 

 andere betrekking bet woord voor de menigte voert ; 

 altyd behoort de waarheid zlin hart te doorgloeijen 

 en zijne taal te bezielen. DeRedenaar, die flecbts het 

 ,fpreekgefl:oelte beldimt, om bewonderd te worden en 

 daarom zijne denkbeelden altijd naar die zijner hoor^ 

 deren wijzigt, zal nimmer in het bezit van denwarcn 

 roem geraken , en loopt zelfs gevaar van reeds in zijn 

 leven de achting zijner bewonderaars te verliezen. 

 Het is waar, wij beleven eenen tijd, waarin de Re- 

 denaar even als de Dichter op eene mindere hoogte 

 (laat, dan die, welke de oudheid hem aanwees. 

 Het geluk der volken behoeft thans niet meer bij 

 uiifluiting eenen Demosthenes, die hen tegen bui- 

 tenlandfche overheerfching , geenen cicero, die hen 

 voor eene fnoode zamenzwering of inwendige dwin- 

 gelandij beveiligt, en de Redenaar, die in onze tij« 

 den bun voetfpoor wilde volgen, zoii nietzelden, 

 in plaats van de taal der vrijheid, die des oproers 

 doen hooren, Het Christendom vindt thans aan de 

 voeten des troons zijne magtigfte befchermers, en 

 het behoeft , God dank 1 den gulden 7nond van eenen 

 ciiRYSosToiHus nigt meer, om koningen of wereld- 



groo* 



