a4 JU D I . I A 



SOSTOMI de Sacerclolio , AUGUSTINI de doctrina Christiana et de ca- 

 techizandis rudibus t et AMBROSII de officiis minis Ir or um Ecclesiae , 

 etiamnunc in SILOS usas converlere possint doctrinae Christianae in- 

 terpretes. His autem singulis Commentationibus tot incrant diligentiac , 

 pcritiae et recti judicii documcnta , ut earum quacquc, si sola Facultati obla- 

 ta fuisset, praemio ornari potuisse vidcrctur. Enimvcro nunc accuratius 

 perpcnsis et inter se collatis Common tationib n ~ , ilia, quae CHRYSOSTO- 

 MI dicto : ov yap vsre/) <rr pur v,y lots oi/Ss Bouriheius y/u'iv 6 hoytx; , #AA' fnrsp 

 vrp<zyfjt.&.ro! ayyehuys apsrfa deopsvov , tanquam lemmalo , insignita erat , ce- 

 teris cedere visa est Latini sermonis puritate , atquc ju summa ceteroquin et 

 valde laudanda brevitate tamen annotationibus abundare , quae si abessent, 

 nemo facile desidcraret; turn vero etiam nimium interdum subtilitatis prode- 

 re studium. In ea vero Commentatione , quae symbolum praeferebat: 

 -rpoTot err' 6 Teiftvv TOU A/yuvro?, ov hcyoe , licet nitore orationis excelleret, 

 et quaedam omissa esse doluit Facultas , quae tamen ad earn facerent , et 

 addila vicissim alia, quae cum argumento minus esscnt conjuncta, et vero 

 quaedam alieno loco tractata: inprimis autcm in auctore desideravit illam, 

 quae juvenem tantopere decet in aliis judicandis aequitatem et modestiam. 

 Quam e contrario laetabunde observavit in scriptore tertiae Commeiitatio- 

 nis, cui adscripta erant haec AMBROSII verba : Quaerendum est in onini 

 actu , quid persoms , temporibus conveniat atque aetatibus , quid 

 etiam singulorum ingenio sit accommodum. Hie autcm ab orationis 

 .etiam puritate et elegantia , nee minus a sobrietate in citandis aliis scripto- 

 ribus , etsi fortasse nimia , magnam liabcre visus est commendationem ; 

 ccimmilitonibus eo etiam nomine praestans, quod et Prolegomena praemisit , 

 quibus de tribus dictis Veteris Ecclesiae doctoribus probabiliter et ad rera 

 praesentem accommodate disputaret, -et singnlis capitibus epicrisin addidit , 

 quo melius usum eorum, quae Patres praeceperant , hodiernum ostenderet. 

 Quocirca ultimac hujus Commentationis auctori praemium tribuendum, re- 

 liquarum vero merita publice quoque celebranda, decrevit Facultas. Itaque 

 rcserata, quae illi adjecta erat, schedula, nomen exiit: WERNERUS IM- 

 JJIXK, Philos. Theor. , Lit. Hum. et Theologiae in hac Academia Candi- 

 datus. Invltati sunt ambo reliqui , ut et suum Facultati nomen indicarent , 



quo: 



