O R A T I O. i? 



Ne autem longius aberrct oratio, praesentem hujus Reipublicae statum 

 consideremus. 



Haec cognitio, quam, pro amore quo Rempublicam prosequimur, semper 

 necessariam ducimvis , nostro inprimis tempore , placidis et auctis rebus , ne 

 quid inconsiderate ncgligcnlerque agamus, magni est moment!, etenim post 

 constitutam pacem hie et ubique terrarum omnia sunt mutata. 



Tost bcllum 25 annorum, quo omnes nationes fuere implicitae, nostrae, 

 qnas habebamus, mercatoriae necessitudines interciderunt. Divites habe- 

 bamus colonias in Asia , Africa atque America , quae jam sunt in aliorum 

 potestate , in iis Bonae Spci Promontorium et Taprobanem cinnanomi pro- 

 ventu celcbratam, sed quamvis hae coloniae etiam hodie nostrae essent, 

 tamen tempus 2 5 annorum longius fuit intervallum, quam ut omnes gen- 

 tes non mores consuetudiraesque mutassent. 



Cum ista morum mutatione agricultura , artes et mercatura quoque mu- 

 tatae sunt. 



Maxime erat optandum , ut haec ccgitassent nostrates. Tempore enim 



rtslitulaelibertatis hoc suspicabatur nemo. Unusquisque credebat se rectam 



tenere viam, si eadem , qua antea consueverat , iret semita, nee dubitabat 



quin necessitudines mercatorias facile instauraret. Falso. Non eadem erant 



tempora. 



Ut igitur perverse ille ageret , qui omnia ad pristinam redigere vellet 

 rationem , eodem modo nos frustra optaremus pristinam recuperare mer- 

 caturam; 



Haec res serio iudicauda est, nihil enim nos attinet sequi quod assequi 

 nequeamus. Quod semel fuit , numquam redit. 



Fostrae jam lleipublicae statum contemplantes , non adeo expendere 

 oportet, quid actum sit a majoribus, quam ad quas res nos apti simus, 

 quidque in iis valeamus. 



Jam vero, nisi me omnia fallant, hodiernus status populi Belgici, Gqi- 

 lielmo I regnanle , mihi videlur feKcior quam , paulo ante haec durissima 

 tempora, noslra fuerit Respublica. 



Objicietur mihi fortasse ipse ille mercaturae interitus. 

 Mercaturam illam , qua ante paucos etiam annos laetabamur , cujusque 

 desiderio adhuc tencmur, nobis ipso rerura cursu periisse, non est quod 



C ne- 



