10 HENRICIGEHLE 



. 5. 

 Aristoxenus. Dicaearclius. 



Vcutum jam est ad aliam multumque diversam quorundam veteris aevi Philosopho- 

 ruin opinionem: nimirnm eorum, qui Auimam esse quamdam corporis harmoniam sta- 

 tuerunt; quae ab Aristotele dicitur ^ irifavti plv TroMoT?, xxl oMepixg %TTWV TWV Af- 

 yopsvuv (earum, quas exposuerat, opinionum) (i). Primus igitur Ai-istoxenus, Mu- 

 sicus idemque Philosophus , Auimum censuit nihil esse nisi ipsius corporis intentio- 

 nem quamdam (2), ita ut , quemadmodum ex pulsatis lyrae chordis dulces resonant 

 soni , sic ex conjunctis corporis membris varii creantur motus ; per illas eflicitur 

 harmonia , per bos Animus (5). Itaque Animum Corporis actionum concentum 

 esse voluit sive barmoniam , i. e. ex corporeorum sensuum conformatione componi. 

 Quamquam vero afErmet Cicero, eum ita delectatum fuisse suis cantibus , ut eos ad 

 Animi naturam transferre sit conatus (4); veri tamen simillimum est, eum, cum 

 auditor fuerit Xenopbili Pythagorei (5), doctrinam suam non ipsum invenisse (6), 

 sed , rerle pro parte, ex Pythagoreorum placitis bausisse; nam bi omnia numeris con- 

 stituebant , et distincte Animum numeris harmonicis constare docebant. 



Argumenta , quibus ban'cce suam opinionem confirmavit Aristoxenus, cum antiqui- 

 tatis monumenta bac de re sileant, nobis incognita sunt ; licet fortasse ex iis, qui 

 bane opinionem refutarunt quaedam conjeceris (7). Unam tamen quamdam ratio- 

 nein quam ,pro hac sententia affert Aristoteles , omittere non possumus. Sic loqui- 

 tur: xppovixy yap TIVX, xuTyv ( tpy^O flvtg AfyouTf K} yxp ryv appovtav , KpZaiv xxi 

 Gvi/Qsviv TIVX ' fvxvriuv sJvxi xxl T% ffuftx cuyxsJySxt e% evxvriuv ( 8 _). Quae verba ita 

 in demonstrationis formam redegit Julius Pacius (9). 



Harmonia est compositio quaedam contrariorum : corpus autem constat ex conlra- 

 riis, i, e. ex quatuor eLementis, quae babent qualitates contrarias; ergo he-rum con- 

 trariorum compositio etiam est harinonia i. e. Anima, quippe quae unit et coutinet 

 ea contraria , quae alias non possiat esse siruul (10). 



Men- 



C i 1 Aristo'es de Anima lib. I. cap. 4. init. 



(2) Cicero Tusc. Quaest. lib. I. cap. 10. 



(3) Cf. de hoc argumento Plato in Phaedone pag. 195. opp. I. cd. Bipont. 



C 4 ) Cicero 1. 1. cap. 18. C 5 ) cf - Suidas in yoce 'Aftfril-mf 



(.6 ) Sic ipse Cicero: Aristoxenus, dixit aliquid quod ipsum, quale esset, era: multo ante et dictum et cxplana. 

 turn a Platonc. Cicero Tusc. Quaest. lib. I. cap. 10. 



(7) Plato in Phaedone pag* 198. Opp. I. Ed. Bipont. Aristoteles lib. I. de Anima cap. 4. Lucretius de rcrura 

 natura lib. III. vs. 98 Sqq. ....... 



( 8 ) Aristoteles 1. 1. cap. 4. init. C 9 ) Julius Pacius in Corom, ad h. I. 



C 1O) 'na-fif irrtTa/xbtv rtS r!S/**nt ijuut K*I fw^o/iw url Stf/tiu TUU ^ti^tS , *w fata *J i/j/po?' cai TM/T T< 

 r xfZfti IIMI, K<U af/tnia alirft Ttvrot ri ^iir ipui. Sic spud Plat, in Phaedone Siiumias. pag. 196. 



