COMMENTATIO DE QUAESTIONE LITERARIA. n 



Mendelsohnius , vir acutissinms , aeque ac Plato hanc opinionem exposuit 'et ra- 

 tionibus, primo intnitu veri quamdam speciem prae se ferentibus , ornavit C 1 ," 



Sed sunt onmes hae rationes exemplares ( xxpxtii /y/*r$$ ) > et his, uti par est , 

 nil efficitur. 



Ejusmodi et fortasse eandem habuit scntcntiam Dicaearchus , Aristoxeiii aequa- 

 lis et condiscipulus. llle enim esse Animum omnirio negavit , sed , potius esse no- 

 men inane. Absurdum est, loqui de naturis animatis, cum neque homines, nc- 

 que hestiae Animo sint praediti. Omnis ea vis , qua agamus quid et percipiamus , 

 omnibus vivis corporibus aeque convenit, neque a corpore separari potest. Est to- 

 tus homo corpus uiium et simplex ita figuratum, ut temper a tione naturae vivat et 

 sentiat (2 ). 



Neque hujus ulla , quibus sententiam suam defendat, argumenta exstant : altamen. 

 operae mihi pretium visurn est, quia serioribus etiam temporibus eamdem saepius am- 

 plexi sunt philosophi, hancce opinionem adjicere ; idque eo magis, quia in causa 

 fuit, quod recentiores tam multum corporibtis organicis attribuerint., 



. 4. 

 Zeno Citieus , Cleanthes , Chrysippus, 



Stoici, quique familiam in iis ducunt, Zeno, Cleanthes, Chrysippus (3), aliquid 

 exstare praeter corpus in I'erum natura negabant. Itaque Animos cum ceteroruin 

 animantium, turn hominum corpOreos esse ducebant (4), nihilque ab ipso corpore 

 differre quam quod essent gru^x apavorspov xx"i >JHttpHffartfW corpus tenuius et sul- 

 tilius ) et irveu[A ivSsp^bv (spiritus igneus et fercidus) (5). Quam arete autem 

 hoc dogma, nihil existere praeter corpus, amplexi sint Stoici, auctor est Seneca 

 Sic dicens: quae propria sunt corporis, ea corporis bona sunt; corpora ergo sunt, 

 et quae animi sunt: nam et hie corpus est" (6). Igitur quaecunque corporibus 



ac- 



C i ) Phadon odcr uber die Unsterblichkeit der Seek in drey Gesprache von Moses Mendelsohn. Berlin 1775. 8. 

 pag. 116. zweyte Gespr. if. 



C2) Cicero Tusc. Quaest. lib. I. cap. 10. quae traduntur, Dicaearchum habuisse Animum ifftnlto tSi ttvrai- 

 fat truxfuay C Stobaeus Eclog. I, 52. Plut. de plac. Phil. lib. IV. cap. a.) ; non videntur esse incelligenda de Di. 

 caearcho illo de quo agimus , sed de antiquiore Tarentino , Pythagoreo. cf. C. L. Struve Hist, doctrinae de sutu 

 aniniorum post mortem, app. C in fine. 



( 3 ) De his omnibus vid. Suidas in voce Saepius eorum in philosophicis mentionem ftcit Cicero, cf. Gedike 

 historia philosophiae antiquae etc. Sect. II. cap. 3. no. 14. pag. 249 , 283 et 287 seqq. 



(4) Diog. La5rt. Lib.'7. Segm. 156. Stobaeus eclogae 1 , 52. 



(5~) Haec Chrysippi, qui fuit Zenonis et Cleantbis successor, verba inyeniuntur apud Plut. de repuguantiis iSioi- 

 corum , Operum Tom. II. pag. 1052. 

 Seneca Epist. 106". 



B 2 



