12 



N. C. K I S T 



Sed in eommemorandis virtutibtis , quas privas sibi propriasque Ecclesia 

 Graeca servavit, qui modestiam negligere possem ct moderationem sentien- 

 dique illam liberalitatem ingenuam, quae cum illius indole semper conjun-i 

 ctissimae fuerunt. Non haec umquam se solam dixit Christi veram Eccle- 

 siam. Non unicum sesc habuit aeternae salutis fontera aut conserva- 

 tricem. Dum vero sua magni faceret omnia et vindicaret , non Christianam 

 tamen caritatem exuit; non in reliquos omnes Christianos despexit aut 

 saeviit; secus vero sentientes ita tulit semper et in honore habuit, ut to- 

 lerantiae vere Christianae , iis quoque temporibus exemplum pracberet lu- 

 culentissimum, quibus Christiam reliqui omnes, et Protestantes ipsi, hanc 

 virtutem non in laude sed in vituperio ponerenU 



Quod vero omnium maxime commemorandutn puto , quodque vel unum 

 cogat nos ut Divinum plane schismatis consilium, atque Graecae Ecclesiae 

 felicitatem laudemus: integrum haec servavit sibi Sacrorum Voluminum 

 usum. Praecluserint alii Divinum hunc religionis cognoscendae fontem; 

 suis abstulerint solam hanc vitae vere Christianae normam ; prohibitorum. 

 adco librorum Catalogis Sacrae Scripturae versiones inseruerint: abfuit 

 tanta impietas ab Ecclesia Graeca. Supremo semper loco haec Sacri habuit 

 auctoritatem Codicis ; ej usque lectionem omnibus permisit , omnibus com-: 

 mendavit, versionibus faciliorem omnibus reddidit Haec, haec inqtiam,- 

 omnium est pretiosissima et sancta Ecclesiae Graecae possessio ! Quicquid 

 enim per seculorum decursum , maculae sibi aut erroris contraxerit : salva 

 Scripturae Sacrae auctoritate et usu, salva simul ipsi via est, qua adomncm 

 continue Christianam perfectionem procedat. 



Tanta A. A. ! Graecorum Christianorum coetus Ecclesiae schismati debet.^ 

 Quam justi vero horum omnium aestimatores ipsi Graeci fuerint , hoc quae- 

 so e Graeci hominis, Sec. XII. verbis intelligatis. Si Romanus Ponti- 

 fcx" ita ad Latinorum legatum NICETAS inquit Nicomediensis Episcopusy 

 Si Romanus Pontifex in excelso throno gloriae suae residens , nobis tona- 

 B. re, et quasi projiccre mandata sua de sublimi voJuerit, et non nostro 

 consilio, sod proprio arbitrio, pro- beneplacito suo, de nobis et Ecclesiis 

 nostris judicare, imo imperare voluerit, quae fraternitas, seu etiam 

 quae patcrnitas haec esse poterit? Quis hoc umquam aequo animo susti- 

 ucrc queat ? Tune nernpc veri scrvi et non filii Kcclesiae recte dici pos- 



