O R A T I O. si 



si hunc ordinem oculis percurrens , omnes fere viros doctissimos , quorum 

 discipline olim usus sim , hinc abiisse videam , acerbo me dolore pungi : sed* 

 te coram intueri, tej Cl, VANDERPALM! a quo ad Literas Orientaies 

 instructus , et multis beneficiis cumulatus sum : te salvum , et vigentem , et 

 talem intueri, qualem mihi maxime, tarn dicendi pro concione , quain in 

 scholl docendi exemplo sumere velim ; dicere nequeo , quantum illud me 

 erigat , et quanto gaudio me perfundat. Me quod attinet ; si quis animo can- 

 dor, si fides, si pietas incsl, illud omne tibi explicare studebo. 



Atque hoc vobis, Viri meritissimi , CLARISSE, SURINGAR et KLST! 

 qui Theologiae docendat* provinciam sortiti eslis, dictum quoque accipite ! 

 Quales ego vos habiturus sim , satis ipsi superque jam ostendistis ; cum ami- 

 citiam vestram , vel nuper antiqua mihi simplicitate offerretis , vel longo jam 

 tempore praestaretis. Hanc igitur, Viri Clarissimi! si quando quid inv- 

 prudentius ego aut commisisse aut omisisse deprehensus ero, ne vos mihi 

 unquam renuncietis , sed mihi bene velle perseveretis , ut vestra adhorta- 

 tione, consilio, opera adjutus, vobiscum Sacrorum antistites infonnem, qui 

 religionis Christianae causam bene ac laudabiliter tueantur I 



Sed te nomine non afFari piaculumsit: te, Clarissime VAN VOORST! qui 

 olim juventutem meam doctrina tu& ornasti, et , uti ad omnem,si qua polleo, 

 Theologiae scientiam, sic ad Grammaticam Literarum Sacrarum interpreta- 

 tionem praeparasti ; qui porro per longam annorum seriem singular! benevo- 

 lentia studia mea promovisti, in rebus adversis mihi subvenisti, et vel 

 patris loco mihi fuisti : qui denique , ne quid beneficiorura tuorum magnitu- 

 dini deesset, me unum elegisti, qui tibi surrogarer, aetatis causa docendi 

 lege soluto et ad quietis locum recepto. Hanc tibi honorificam vitae bene 

 peractae remunerationem gratulor. Gratulor tibi bonorum patriae et civitati 

 Christianae doctrina et virtute tui allatorum conscientiam; Neque unquam 

 ego, quamdiu aliquis hoc in pectore pietati honos est, eorum , quae tibi 

 debeo, obliyiscar, nee te queribundum faciam, ingratum esse hominem, 

 quern in sinu tuo fbyeris, Unum est , quo perturber : me tibi tali tantoque viro 

 succedere : sed nihil sanctius et antiquius habebo , quam , tua imagine animo 

 penitus ad imitationem infixa , omnes intendere vires , ne spe in me posi- 

 tS omnino fallaris. Ceterum , venerande senex ! ut otium tibi sit tranquiUum, 

 laetum , neque otiosum , sed in meritis tuis augendis et amplificandis occu- 



pa- 



