O R A T I O. i5 



terpretatio multum habeat utilitatis , nisi ei adjiciatur Allegorica ; haec tarn 

 insulsa est, ut earn ridere satius sit, quam ei respondere. Nee pondere 

 crescit, quod hac aetate nonnulli. homines interpretationem illam Allegcri- 

 cam > sive nomen ejus usitatum retinentes, seu Graecam ei appellationem 

 vTovoias subjicientes, ex oblivione revocarunt.' Nam si, vel originum hu- 

 jus scilicet interpretationis memoriam repetinuis; vel miala persequimur, 

 quae rebus Christianis peperit j vel ad coecam denique , qua late vagatur , 

 libidinem oculos convertimusj quis non videt, nihil aliud no bis quam in- 

 fauslum apponi fetum, temporis dicam praeteriti , an animi vertigine af- 

 fecti ? At certe ut tibi prosit interpretatio , sensus ille pius , qui a Spirita 

 Sancto proficiscitur, lucem ei ministrare debet ! Audio. Probo. Mentem 

 Scriptorum Sacrorum hoc sine sensu saepe occultam esse, ipse contendo. 

 Tu vero , qui ad interpretationem Grammaticam deprimendam sensum il- 

 ium extollis, die, age! quid, ca postposita, hie tandem valeat! Majora et 

 sublimiora , quam ex verbis eruere possis , tibi commonstrare ? Itaque hoc 

 sensu praeditus , luce gaudes , quae Divinam obscurat lucem , Literis Sa- 

 cris inditam ? Papae ! quanta beatitas ! Non humi serpis , ut nos komun- 

 ciones , Grammaticae vinculo alligati , sed super sidera volitas , ibique multa 

 ceteris mortalibus inaccessa contemplaris ! Attamen sunt nonnulla, quae 

 scire velimus. Hoc nobis expedi; sodes! Quis celeres illas tibi dedit alas? 

 Quorsum per aethera cursum dirigis? Quaenam ibi mirifico tuo oculorum 

 acumine jam, vidisti? Haeres? Obmutescis? Non valde miror. Quod 

 enim omnibus tui similib'u's ab antiquo accidis"se constat , ut nihil in medium 

 proferrent, quam vana opinionum commenta, hoc ipsum tibi accidere 

 certo certius est. Quid ? quod pro vatibus Divinis , cuivis mentem suam eodem 

 candore et simplicitate explicantibus , PROTETJM nobis inducis : PKOTEUM, 

 o bone ! in varias se species convertentem , quibus consulentes decipiat. 

 Si metuis forte, ne, qui omnia Grammaticae interprefatioiii defert , Litera- 

 rum Sacrarum vim tollat et efficacitatem ; crede mihi ! quod te terret , nihil 

 aliud quam spectrum est, inquietis praecordiis assidens, somnosque pavo- 

 re auferens. Turn demum oratio ibi reperiunda exsanguis redditur, cum 

 quis audacter, ut Divinis humana admisceat, nervos ei praecidit. Hanc 

 vero culpam , videto , uter sibi contrahat , Grammaticus Literarum Sacra- 

 rum 



