O R A T I O. ii 



guntur, quae Graccorum invenit acumen. Loquentes inducuntur, modo 

 ex SCHELLINGII, modo ex HEGELII, modo ex FRIESII aut aliorum Phi- 

 losophorum recentissimorum schold et discipline. Ipsi adeo Scriptores Sacri 

 in homines convertuntur , Pantlieismi vel Hylozoismi mysteriis omnino ini- 

 tiates. Sed quid hoc aliud est, A. A.! quam in re serit ludere? quam divinis 

 humana miscere ? quam Literis Sacris verae religionis doctrinam extor- 

 quere, et opinionum commenta, quae die delentur, obtrudere? 



Falsis Philosophiae patronis intra fines suos repulsis, baud segnius ar- 

 cendisunt, qui hue fidei, ut barbare dicitur, inducunt Analogiam. Hi au- 

 tem ipsi cum inter se mutuo vehementer dissentiantj alii eorum a Conciiii 

 Tridentini decretis , alii a libris Protestantium , ita dictis , Symbolicis , alii 

 a magistri cujuslibet, vel sui ingenii Theologia 1 , Literarum Sacrarum inter-; 

 pretationem pendentem faciunt. Utique si quaestio , quid Literae illae de reli- 

 gionis doctrina contineant, adhujusmodi tribunal deferturj haud exiguanobis 

 laboris remissio speranda est. Sed videte , A. A. ! quam vanum et ludicrum 

 negotium nunc omnis existat interpretatio! quam levia et sine pondere sint, 1 

 quae nostrae relinquantur diligentiae ! et , quod omnium malorum longe tristis- 

 simum est, quam penitus, ipsa horum hominum sibi reluctante dissensionej 

 nutet et vacillet religionis Divinae causa! Recte igitur et praeclare Gram- 

 maticus Literarum Sacrarum interpres rebus suis consulit , ubi , sedulo si- 

 bi cavens a vituperandis , quae aut prudenter a majoribus sancita , aut re- 

 centiore memoria probabiliter disputata sunt, nulli tamen arbitrio servit hu- 

 mano, neminique ad sensum harum Literarum intelligendum majorem tri- 

 buit auctoritatem , quam in judicio testibus tribuitur. Haec vero testimo- 

 nia, num vera et incorrupta sint, ad certas liberasque interpretandi leges 

 explorat. His legibus universam subjicit Theologiam. His ipse parens,- 

 quamcunque in quaestionem de religionis argumento incidit, periculum, aut 

 in majorum verba jurandi, aut nova quaevis admirandi et sectandi, facile 

 superat. Neque anxie aut timide quaerit , a sensu ex verbis eruendo 

 vulgus abhorreat, an ei applaudatj sed candide, et ingenue, et sine ullo 

 partium studio , quae Scriptores Sacri tradidere , audientibus vel legentibus 

 reddcre conatur , nihil aliud pertimescens , quam ne a virorum illorum men- 

 te vel Iransversum unguem desciscat. 



B a ,Ve- 



