8 W. A: v A v H E N G E t 



jntrate, cutnque ad Grammaticae regulas spectate Litteris Sacris operantem! 

 Certum igitur locum j cujus sensum, et bcne intelligat, et perspicue expo- 

 nat, sibi lustrandum sumit. Incipit ab indagandl singulorum verborum 

 iiotione , quae eorum quidem nititur origine , neque hinc tamen semper 

 cognoscitur. Hac reperta inquirit, quid sibi voluerit auctor , cum verba com- 

 poneret. Denique, duabuspluribusve sentcntiis perspectis, universae Orationis 

 seriem persequitur. Ad nullam autem aliam trutinam verborum vim exigit , 

 quam ad loquendi usum. Sed ecce ! postquam hoc inceptum semel , bis , 

 saepiusve ipsi ex voto successit , in loca incidit , ubi loquendi usus , vel pla- 

 ne incognitus est , vel valde dubius : ita ut , ad mentem Scriptoris Sacri pon- 

 derandam , ne ilia quidem trutina sufficiat. Nunc interpretem ad alia ten- 

 tanda urget opus. Orationem igitur contextam consulit. Totius libri , episto- 

 lae, vel caxpiinis perscrutatur consilium. Locorum similium comparatione 

 utitur. Dicendi genus investigat, quod scriptori suo proprium est. Vete- 

 res excitat Lexicographos et Grammaticos , qui , quomodo verba olim ac- 

 cepta sint,' testentur. Quorum testimoniis recentiorum hominum judicia 

 adjungit : quo doctiores illi sunt , eo pluris haec faciens. Nee satis sibi ha- 

 bet reperisse, quis sensus orationi inesse possitj sed quis sensus ei tribui 

 debeat, hoc maxime scire studet. Sensum autem bene intelligens aptissi- 

 ma continuo quaerit verba, quibus eum cum auditoribus vel lectoribus 

 communicet : et ita quidem, ut orationem in sermonem, sive vernaculum , 

 seu alium quemlibet ad litteram convertat, vel circumlocutione reddat, vel 

 annotatione aut admonitione, nunc longiore, nunc breviore exponat. At- 

 que hoc negotio rite et feliciter peracto, se pensum sibi impositum absol- 

 visse summopere laetatur. 



Et sane plura, quam adhuc recensui , ad officium Grammatici Litterarum 

 Sacrarum interpretis non requiruntur, ut qui iisdem obligator legibus atque 

 interpretes scriptorum aliorum. Sed multum diversitatis esse in modo, quo 

 ijiterpretatio librorum Sacrorum et extcrorum ad leges illas instituenda sit , 

 ^x ipsi eorum diversitate sequitur. Quis vestrum est, A. A. qui HOMERI, 

 viRGiLiique , qui PLATONIS et CICERONIS non admiretur scripta? 

 Quorum igitur argumentum , ingenium , et formam vobis nan-are nihil at- 

 tinet. Sed animadvertite , quaeso, quot .quantisque nominibus Litterae Sa- 

 crae ab his diiferant! Duobus librorum uno tanquara yinculo junctissimo- 



rum 



