2 j HENRICIGEHLE 



At vero hoc sensu iners materia dici nequil, quatenus locum suum obtinet si- 

 mulque attrahit et repellit ; verum cum omnes Materiae vires ad solas rerum exter- 

 narum relationes periineant et interne careant liberae actionis principio , atque adeo 

 inanimata sit , eatenus corporibus iuertiam adsignamus. Illam igilur materiam , 

 quamvis inanimatam et inertem, tamea vitae et scutieudi et cognoscendi et appeten- 

 di fore principium , quis intelligat? 



Ar "amenta ex eo sumla, quod in omnibus a corpore pendeant Animi 



actiones et ajfeclus, 



Omnes igitnr, qui Animum corporeum statuunt, postquam concedere coacli sunt, 

 inlellectu vel multo difficilius, vel certe aeque difficile esse, quomodo ex materiae 

 proprietatibus Aniini facultatcs, longe a corporibus discrcpantes , derivari possint; 

 novo quodam nrgumentorum genere adversaries eo impeliere conantur , ut herbam 

 dantes e certamine inferiores discedant. Provocant igitur ad quotidianam hac de re 

 cxperientiam et accuratain utriusque naturae observationem : quippe quae aperte do- 

 ceant, omnes animi actiones, habilitates, affectionesque a corpore pendere, eoque 

 Animum omnino carere non posse. Hue igitur pertinent hujusmodi argumenta ; 

 Animi vires cum corpore cresccre et decrescere ; notiones , ideas , cogitationem , sen- 

 suum ope in mente nostra excitari, ideoque sine corporis organis excitari non pos- 

 se; valetudinem, morbos , corporis defectum, mentis actiones juvare, impedire , 

 diminuere, idque non solum in operationibus sensualibus , sed et rationalibus ; 



Quia etiam morbis in corporis devius errat 

 Saepe Animus. Dementit enim deliraque fatur : 

 Interdumque gravi letbargo fertur in ahum 

 Aeternumque soporem , oculis nutuque cadenti ( i )." 



At, quamvis haec negare nolimus, omnes islae dubitationes exigui sunt momenti ; 

 id euim, quod solummodo probant, commercium conjunctissimtim Animum inter 

 et corpus inlercedcre, nemo unquam negaverit. Etenim , ubi inter duas substan- 

 tias , ejusdem sint naturae vel diversae, intimus obtinet nexus, ibi quoque alteram 

 ab allera pendere necessario sequitur. Quomodo igitur aliter fieri polest , quam ut 

 Animus cum corpore crescat et decrescat, doleat et laetetur , vigeat et languescat, 

 cum arctissime inter se sint conjuncta et hoc ille utatur tamquam organo et veluii 



in- 



C i ) Lucretius de rcrum narara lib. III. v.. 464 sqq. 



