56 W E R N E R I I M M I N K. 



. 2. 

 Quomodo hac in re versari eum oporteat. 



Paragraphs praecedenti vidimus , consuetudinem illam , ex qua fit , ut doctri- 

 nae Christianae Interpres , singulos suae curae creditos , interdum invisat , ma- 

 gnum utilitatis fructum afferre posse ; cum hac ratione amorem aestimationemque 

 multitudinis sibi conciliet , ejus virtutes atque vitia et quasi morbos cognoscat, et si- 

 mul promtus ac paratus reddatur, ad remedia singulorum morbis idonea adhiben- 

 da. Prudenter autem ipsi hoc in. negotio versandum esse, res ipsa loquitur. Quam- 

 vis igitar omnium coetus sui sociorum domos frequentare debeat , atque etiam con- 

 \iviis eorum laetis interesse possit , non nimium tamen temporis hisce tribuendum 

 esse, bene Ambrosius (i) monet cum el occupationes Jiabeant, et prodant 

 epulandi cupiditatem. Intemperantium omnino vitanda consortia, cum sub spe- 

 cie jucunditatis venenum infundant bonis, et si assidua sint, maxime in convi- 

 vio, ludo ac joco, gravitatem virilem enervent. Praecipue autem, cum fabu- 

 lae frequenter de seculo ac voluptatibus subrepant, ubi claudere aures pastor non. 

 potest, neque gravitate interposita prohibere , ut ne superbiae suspicionem in- 

 currat." Deinde non vult juniores viduarum et virginum domos frequentius ad- 

 ire, cum ita secularibus facile obtrectandi locum daturi sint. Quam multos enim," 

 ait, < ( fortes illecebra decepit? Quanti non dederunt errori locum et dederunt 

 suspicioni ?" ( 2 ). 



Quae bic ex Ambrosio attulimus , minime negligenda pro maxima parte viden- 

 tur , dummodo nobis persuadeamus , propter abusum in multis, usum non esse tol- 

 lendum. Quomodo uuim iis profuturus sit Ecclesiae minister, qui maxime ejus 

 ope atque auxilio indigent , si eos vitet atque fugiat ? Attamen quo sensu nosier 

 praecepta sua tradidit , omnino probanda videntur. Nimirum eos vitare Pastorem 

 coramendat , quorum usus et ipsi damnuru detrimentumque afferat et bonae ipsius 

 famae uoceat. 



5. 



Quid ei agendum sit, ut famae suae consulat. 

 Etiamsi doctrinae Christianae Interpres, qui munere suo fideliter fungi deside- 



I'at, 



(i ) Ambros. L. I. C. XX. 



Id. ibid. Cf. Cbysost. L. VI. C. VIII. p. 79. n">. 557 seq. 



