COMMENTAT1Q DB QUAESTIONE THEOLOGICA. 59 



ctans, turn pharmacum , turn vinculum, se ipse praecipitem feral, conliiio fngo 

 ac confraclo laqueo." 



In corrigendis singulorum vitiia prudenter versari debet. 



Qui in corrigendis singulorum vitiis prospero successu uti cupiat euni baud 

 temere," (t recte Chrysostomus (i) monet) ad delictorum modutn opor- 

 tet , et mulctam ipsam adhibere : sed tanquam conjeeturis quibusdam explorare 

 delinquentium animum, ne qua fiat, ut, dum consuere velit, quod interruptum 

 est , scissuram deteriorem facial: ac dum earn, qui lapsus est, erigere atque emen- 

 dare studeat, casus ipse major reddatur." Nam" ( ut merito observat (2)) qui 

 infirmi sunt ac remissi, et magna ex parte mundi hujus deliciis illecebrisqne il- 

 laqueati , quique iidem a generis clarilate , a potentia atque opibus habere se pu- 

 tt tant , unde animos magnopere tollant : ii si sensim ac paulatim peccatorum eor- 

 rectionem. Pastor adhibeat , forie , si non penilus , atlamen parle aliqua eximere se 

 ac liberare a malis peccatisque ipsos occupanlibus poterunt; quos vero si justa 

 stalim animadversione emendare velit, facile fiet, ut minore etiam ilia correctio- 

 ne , quam sustinere poterant , eos privet. Humanus enim animus , posteaquam ve- 

 recundiae fines semel traiisire coactus esl, in indolentiam delabitur , ac post mo- 

 dum nee blandis verbis paret, nee minis flectitur , nee beneficiis movetur." 



Ne igitur nimia severitate in emendaudo adhibenda , Pastor Ecclesiae efficiat , ut 

 nonnulli animum despondeant , et de salute despereut, neque nimia remissione , 

 ut in negligentiam decidant, ac majorem peccandi licentiam alii sibi vindicent (5). 

 Ilaque nibil horum relinquendum est , quod probe non excutiat , atque exami- 

 net is , cui animorum cura est commissa : quin omnia accurate ac studiose per- 

 scrutatum, lum demum ilium oportet, sua ipsius remedia congrue , aple et accom- 

 modate afferre (4). 



Magna igitur prudentia ei opus est, qui ita omnibus ad libram juste pensitatis , 

 medicinam cuivis convenientem optime adhibere velil. 



. 3. 



( i ) Lib. II. c. IV. p. 15 in fine. 

 (2) Lib. II. c. IV. p. 15. no. in. 



Cs) Cf. Id. ibid. p. i<5. no. 114. e t Ambros. 1. II. c. XXIV. 

 Cf, Chryspst. ibid. p. 16. n. 115. 



