4 ./.D1GOJW E R N E R I IMMIXK Q ' 



iii nbivis (i) obliiieU : Constat enim in aliis tcrrae regionibus lioriun quoque ctt- 

 ram ad officia ipsius doctrinae Christianae Interprets perlinere , atgue Ueri pos- 

 se, lit status cujusdam etiam in patria nostra coetus , pastoris hac in re anxilio in- 

 digeati- Quidquid aiilem hujns rci est, videarnus quaenam Patres Ecclesiae de paupe- 

 vum cura praecipiant. , ;jr . t,i 



Vehementer reprehendunt Sacrorum Antistitem qui scicns fidelem cgere , sine 

 quaestu esse , fame laborarc atque aerunmani perpeli sinat (2); eumque volunt , 

 quoad ej-us fieri .possit;, id etiam curare , irt Ecclesiae facultates adsint , unde pau- 

 "Ti^ram inopiae- sub\euire queat,(5), atque in largiendo ipso prudenter versa- 

 j-j (4). Quare videre debet, quinam revera ope atque auxilio indigeazit , neqne so- 

 \\\m aures praebere precantium vocibus , sed etiam oculos , considerandis necessita- 

 tibns, ut et.ille requiratur , qui videi'i erubescat (5): atque in largiendo ra- 

 tioiiem habere aetatis ac debilitatis, ut senibus plus largiatur, iisque omnibus, qui 

 sibi labore non amplius victum quaercre ])ossint (5). Eum autem liberalitatis mo- 

 dam . esse voiunt v ,ut jaec inutllis fiat largitas nee alimenta indigentibus unquam 

 desint , sed, quantum fieri potest, quasi ex fonte afiluant (7). 



Haec praecepta , etsi per se summopere laudanda , magis Di'aconis quam Pasto- 

 ribus nostris convenire putamus. Ubi vero pauperum cura ipsis Sacrorum Antis- 

 titibus demandata est, nulli dubitamus , quiii iis quoque Patrum hue spectantia 

 inonita jure meritoque commendare possimus. 



Etiamsi vero haec minus ad nostra tempora pertineant ; magis tamcii est, quod 

 miremur Patres Ecclesiasticos tot tantaque habere , hodiedum quoque commeu- 

 danda , quam nounulla exilia nobisve minus eongrua apud eos reperiri. Atque il- 

 ia quidem , quae ab iis jam de doctoris sacri officiis dicta sunt, et etiamnum in 

 nostrum usum convert! possunt , eo gratiora et acceptiora nobis sunt, quo certiori 

 documento esse queant, de ipsorum praeceptorum valore et pretio , quippe quae 

 per tot rerum morumque conversiones , ad hnnc usque diem ipsa experientia sint 



com- 



( i ) In Germania e. g. Cf. Pfeiffer 1. supra 1. Sect. IV. c. IX. . 128. p. 270 sq. et nota i. 



(2) Ambros. de Officiis Lib. I. c. XXX. De Episcoporum potestate in dispensandis Ecclesiae reditibus Cf. 

 Bingh. 1. c. Vol. I. L. II, Ci IV. .6. et Vol.11. L. V. c. VI. S. i, 2, 3. De archidiacono et diaconis Episco. 

 porum in distribuendo minisrris et adjutoribus Cf. Id. Vol. I. L. II. c. XX. 16. et c. XXI. . 5. 



(3) Ct. Chrys. L. III. c. XVI. p. 43. fere med. 

 C 4 ) Cf. Id. ibid. p. 41. mcd. 



(5) Ambros. L. II. c. XVI. 



( 6 ) Idem Lib. I. c. XXX. 



(7) Chrysost. L. III. c. XVI, p. 41* n. 300. 



