COMMENTATIO DE QUAESTIONE LITERARU. 4 7 



Anmum omntno organis corporeis indigere, facile apparet. Mu'tua autem iitriusque 

 naturae con junctio hominem constituunt. Ilaque, quera nos percipimus cogitantem 

 et appetentem, Animus non a Corpore seorsus sese nobis offert, sed intimo nexu 

 cum corpore organico conjunctus. 



Quodsi vero Psychologia rationalis non adeo spectet Animum tamquam Phaeno- 

 menon , sed tamquam Noumenon, eumque talem tamquam objectum sumat ad cognos- 

 cendum datum, omnia, quae hac in re proferat, maxime iacerta sunt et nonnisi 

 problemata habei'i debent. Etenim si inens humana repraesentetur tamquam sub- 

 stantia simplex, quaeque ab Empirica nostrae exsistentiae ponditione i. e. a corpore 

 Organico non pendeat , atque ita veluti incorporea quaedam natura exsistere et ope- 

 rari possit; id solius rationis purae seu theoreticae idea et officium est. Quae cum 

 de Animo non agat tamquam phaenomenO quique sensu interne percipi possit, sed 

 absolution eum habeat cogitandi subjectum, et substantiam absolute siruplicem , quam. 

 neque percipere neque intueri liceat ; quomodo certi quid hac in re efficiet, cum nos. 

 Animum percipere nequeamus , nisi ratione empirica et cum orgams corporeis arctissi- 

 me connexum? Hinc etiam inepta quorumdam philosophorum commenta originem du- 

 xisse videntur, qui, quae ad empiricam pertinebaut Psychologiam , ad ration alem il- 

 lam trans tulerunt, adeoque quae de Animo tamquam phaenomeno valebant, etiam de 

 eo , tamquam Noumeuo spectato, contendere voluerunt. Sed ne longius, quam par 

 est , in his moremur , id tantummodo nobis volumus , cum Animi et Corporis natura 

 fixo naturae ordine ad mutuum connubiunx accommodata sit, nullo modo fieri pos- 

 se, ut nos ilium percipiamus a corporis organis secretum. Quae si vera sunt, multo 

 minus definire possumus, quaenam sit Animi natura per se spectata , et quatenus 

 ille a corpore sit diversus? certe ex iis, quae mine ope sensuum corporeorum metis 

 operatur, ipsius Aniuii naturain concludere non licet. 



S- 5- 



De oppositione Animi et Corporis. 



r 



Verum alia quaedam accedit ratio cur in disputationibus de Animi natura certi 

 quid effici nequeat. Nam etiamsi hoc concedatur nullis vitiis argunicnta quaudiiui la- 

 Lorare atque id fuisse demonstratum , Animi naturam a corpore esse diversam ; ex- 

 inde nondum sequitur illius naturam corpori omnino oppositam esse et repugnantein , 

 ita ut Animus cum non eandom cum corpore habeat naturam, necessario plane sit 

 incorporeus. Nimirum in logicis duplex tradilur notionum discrepautium genus : 

 sunt vel contradictoriae., inter quas nil mediuin, interceclat, yel contrariae, ut ( inter 



eas 



