RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. it 



tnntTtra spectare quis dixerit? Quid, graii Romani cum Ciceronem, quod patriam 

 jib interitu , quern ei minitabatur nefarius Gatilina, servaverat , patrem patriae nun- 

 iuparent, eumne tantum ad praeclara facinora incitare voluerunt? Quod igitur de 

 pracmiis , idem valet de poenis. Quemadmodum ilia versanlur in tribuendis coramo- 

 dis facto praeterito meritis, ita poenae jirsta'commissi maleiicii rependunt incommoda. 



Satis jam, ut spero , exposuimus poenam tantum ad praeterita pertinere, atqne 

 Jiinc facile apparet, qnomodo a reliquis cogendi raediis , quibuscum nonnumquam 

 confunditur, quaeque falso poenarum finis dicuntnr, differat. Primo loco memoran- 

 da est castigatio , quae eo tendit, ut homo non tantum a malis abstineat , sed et 

 justa facere discat. Negandum non est castigationem etiam requirere actionem prae- 

 cedentem, verum haec non est causa, propter quam quis castigatnr; indicat ilia vo- 

 luntatem legibus contrariam, qnam comprimere atque corrigere necessarium esse ani 

 madvertimus. Fundamentum antem castigationis unice qoiaerendum in futuris actio- 

 nibus , quas emendatione praevertere studemus. Hoc commodum nisi sperare lice- 

 ret, nul!a esset castigatione opus. Verum quis poenam injustam dixerit, quia per- 

 suasum est unicuique maleficum nequaquam emendatum iri? Vereor, ne baud pauci 

 tune dicendi essent injuste poenam subiisse ( i ). 



Secundo loco poena diversa est a defensione , strictiori sensu sumta , quando ali- 

 qucm iinpedio, quominus laesionem jim susceptam ad exitum perducat , atque a 

 praeventione, quando alterum prohibeo, ne futuram laesionem suscipiat. Unusquisque 



enirn, 



qui poenarum finem in eo pommt, ut exemplo ; in tna'efcum edito caetcri ab actionibus lege vetitis absterreintar , 

 quaeque Gcrmanice dicitur /tbsckrtckungs-thcorie, Profitcntur hsnc 'Filangitri , Biccaria , von -Qjtistorp citati a 

 clariss. COCK /. /. pa%. g. n. 2. Inpritnis autem liuic doctiina; obstat, quod hoc modo maltfico tamquam re ros- 

 trrt utamur , dum sanguine suo aliorum delicta etiamnum inecrta lucre cogatur. Ncgari non potcst In poenis in- 

 fligcndis qtiodamciodo etiam co respiciendum esse, ut caeteri absterreantur ; verum numquam Justus esse poterit 

 poenarum fin's. Confem-merentur , qiiae ea de re habet PUTTMANNUS, Opusc., Crim. no. 9. peg. 262 et 267. ubi, 

 postquam conti.nJit hue etiam respici posse, ita pergit. Hoc ita intelligi yolimus , ut poena ob exemplum aliis 

 ; , praebendum baud aiigeatur , neque reo ideo dolor ullus inftratur aut cruciatus. Qjid enim, si quando pcccayi, ad 

 a, tre pertinent aliorum peccata httura ? Quare ego meo dolore aut incommojo impedire debeam , ne alii in poste- 

 ., ram similem -comraliant culpam, aut aliis malefactis reipublicae damnura dent?" Quod autem nonnulli , ut hocce 

 systema tueantur, fi'igunr, homincm, qui actionibus suis justitiae adversatur legemque sensui postponit, hominis natu- 

 ram exuere atque brutis similem Ticri, quare eo , ut brutis animalibus, uti liceat, absurdissimum puto. Quasi, qui 

 dclictura commisit, ut comitcs Ulyssis Circes virga tacti , bruti naturam extemplo assuracrent. Confi FEUIRBACH , 

 /. /. pag. Q-I. ibique citatus STKLZER , Grundsatze ties peinlichsn Rechts, 7. /. c. It 



C i ) Sunt tamen quidam , qui putant poenamm finem unice pertinere ad irorum emendationem , qualis doctrina 

 dicitur die Theorie dtr moraliiche Bcsscrun;;. Verum, praeter ea quae diximus , obscrvandum emendationem ponere 

 toni moralis agnitionem cjusque continuam obseryantiam , quod ntquaquam vi et poeois tffiii potest, sed a soia 

 libcrtate debct proficisci. Conf. FEDERBACH, Reyis. p. 13 et 14. et clar. COCK /. /. fag. 12. ubi tota haec quaei- 

 tio fiisius tractatnr. Praetcrea , quern meliorem reddere rcctamque in viara reducere velis, cum carnifici necandura 

 tradere, mira est cmendandi ratio. TJTTMAN, llar.dliv.ch tier Strafreclitwitttntefiflft , t, I. . 5j. 



B 3 



