io DANIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



omninO deficere puniendi jus ( i ). Praeoipuum, quo haec ejus doctrina nititur, fun- 

 damentum in ipsa potestatis civilis natura situm est. Quaestio nimirum, quousque 

 e^tendi possint leges civitatis, ex ejus opinione arotissime conjuncta est oum altera 

 iHa, quousque civitati competatjus efficiendi, ut leges suae valeant. Dici sine dubio 

 nquit, jus civitatis legtbus suis auctoritatem adjungendi ulterius tendere , quam ipsae 

 leges. Existhnat igitur secundwn ea , quae in prioribus disputavit, leges civitatis in- 

 ter physicos ejus fines contineri ( 2 ). 



Siinilem fere, quam Abeggius, doctrinam defentiit WENSIUS, qui, ut quaestio nos- 

 tra recte possit dijudicari-, ante omnia attendendum putat , quaenam necessario re 

 quirantur, ut ppena juste infligatur (5). Haec tria sunt: prirno lex in civitate lata, 

 quae poenam minatur , cum nulliun sit ddictum sine lege (4,); secundo , hujusmodi 

 legis viol atio, quoniam nulla sit poena sine delicto: tertio, ut ille, qui legem violavh, 

 Icgi obedientiam praestare teneatur ; ubi enim obligatio deest ab una parte, alteri nul- 

 lum profecto jus competit. Requisita ilia ita sunt necessaria, ut, ubi unum desit, jus 

 puniendi cleficia-t. AtL-ea autem si atteodatur, spxmte patere contendit vir doctissi- 

 inus , civitati, ad quam pertinet delinquens, nullum competere puniendi jus, quuin 

 poena idoneo careat fundamento. Etenim, ait ille, ut poena juste infligatur, requi- 

 ritur praecedens legis commiuatio (5). Quo autera, qua.eso, juris fundamento inni- 

 teretur ejusmodi poeuae commlnatio , a legislatore facta in actionem extra ipsius ci- 

 vitatis territorium. commissam , quum leges poenales ejus sint naturae, ut ipsis civi- 

 tatis finibus Kmitentur , neque extra illos ulla auctoritate gaudeant ? Leges quippe 

 poenales ideo sunt latae , ut tuta reddantur jura omnium, qui sunt in civitate. Ex- 

 tra illam earum cessat auctoritas, nisi jus concedamus legislator! constituendi , quid 

 in alia civitate, ab ejus imperio libera, sit faciendum, quid omittendum (6) Requi- 



( I ) In opere fiber die Bestrafung der iin duslanden ktgangetif Ptrlrtchen* 



(a) Cont. 1. I. $. 14 et 17. Das positieve recht , d. h. die Gesetze eines Staates gcltan ohne. Ausiuhma to 

 Staatsgebiet, aber auch nur im demsejiben : das Recht und die Pflicht dcs Staates den Rechtzustand zu sichern, und 

 dadurcli die Sicherlieit der einzelne zu gewahren , kanu zich nur aitf diesen Gebiet erstrecken , ausser demselben 

 werden wedcr seine Gesetze vcrletzt, noch seine Pflichten in Anspruch genommem Conf. etiam MARTENS prlcis du 

 droit del gens . icy. 104. Caeterum monendum est, hanc Abeggii opinionem-coliaerere cum iis , quae in antece- 

 dentibus a inde 2 profcssns est prjncipiis,. quae refutsre longius foret , praesertim cum illud tantum spectavisse vi-. 

 dej;.ur Nobil.. Ordo y ut quid juris philosophic! principiis praecipiatur , ex mea opinione, ejponerem. Dixisse suf5ci 

 praecipuam discriminis causain in eo. qi^acrejidam videri , quod civitatis- finem dicat jus.tutum singulorum, qui sunt in 

 civitate. 



C 3-0 V'd. WKNS din. laud, p, 19 at et ABEGG. /. /. $. 28- t' 3 2 ' 



( 4 ) Conf. SALCHOW Lehrbuch det gemeinen im Deuttchland gultigen ptinlichen Rechti mil bttonderer Rutk- 

 ticht auf das Preus sicken Recht $. 29.- 



Cs) Verba haec Wensii adscript , quo mcHus appareat, quo inprimis argumento sontentiam suam dfendant-M,. 

 qui ad quacstionem negando respondent , atque inprimis Abeggius. 



f 6 ) Cunf. qu^m oitat Wcnsius clariss. SMALTZIUS, das Eurofaitchc fjlkcnretht , p. 157. 



