KESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM 1 . 21 



ritur praeterea delictum, quod recte defhiitur juris laesio, lege poenali vetita. Ex 

 hac definitione patet, ad delicti notionem omnino requiri legem constitutam , qnae 

 aclionem prohibitam poena prosequi jubeat; nnde efficere licet', extra civitatis fines, 

 ubi secundum ea , quae mox disputavi , legia in civilate aliqua constitutae deficit 

 auctoritas, non ilia adesse, quae faciant , ut delictum possit cogitari. Requiritur 

 praeterea ad illud r ut poena juste infligatur, ut is, qui legem violavit, legi obedien- 

 tiam praestare teneatur. Vidimus supra legislator! nullum competere j us leges extra 

 civitatem ferendi, et, ubi nullum est jus, ibi nullam esse obligationem luce clarius pa- 

 tet. Unius enim jus sibi semper opposltam habet alterius obligationem , et ex adverso 

 unius obligatio oppositum habet alterius jus, ita ut j jus et juris obligatio relata et cor- 

 relata sint (iO 



Appart ex iis, quae ex adversariornm sententia disputavimus, eos illud inprimis 

 urgere, leges extra territorii fines nullam viin exercere posse, atque cives Hs ultra ci- 

 vitatis fines obedientiam praestare non teneri. Hoc si concedamus, ulterior eorum ar- 

 gumentatio recte procedit, neque dubitamlam , quin nullum adsit idoneum puniendi 

 fundamentum ; verum non credo, eos hanc doctrinam satis firmiter demonstravisse. A- 

 BEGGIUS earn ex principiis, unde potestatis civilis naluram deducit , conficere stu- 

 det, verum ita tamen, ut niilii saltern earn veram esse nequaquam probaverit. Neque 

 ciagis me movent ea , quae afiert WENSIUS , leges poenales non extra civitalem auclo- 

 ritate gaudere , quippe quae ideo sint latae , ut tuta reddantur jura omnium eorum r 

 qui sunt in civitate. Civitatis igilur finem existimat jus tutum singulorum , atque his 

 ratiocinationem suam superstruit , quam, quoniam alium esse judico civitatis finem , 

 impvobandam duco. 



Hactenus paucis eorum attigimus argumenta , qui ad qnaestionem propositam ne- 

 gando respondent. Sunt- etiam inter eos, quibus exceptiones admittendae esse vi- 

 dentur. Primo loco memorandus HERTIUS (2-) qui aliud juris esse censet , si res, 

 contra quam peccatur, sit intra territorium , licet persona extra illud 1 sit. Exempli 

 loco provocat ad adulterium.^ Si quis domi uxorem habens' in peregrina regione , 

 ubi levius coercetur , adulterium committal , et dein doruum revertatur , euin poenae 

 ibi usitatae denuo recte subjici putat, quoniam adulterium alibi quidem perpetrat, 

 ed in loco domicilii , ad finem perducit. Exceplio haec^ex ea inprimis, quam tue- 



tur 



( l) Dubito, utrum juste pro sua sententia- provocaverit WENWUS ad MONTESQUIEVH auctoritatem , qui Lettret 

 Sersojines /. p, 48. ait. Je suis obligi de suivre les lois , q^and je vis sous les lois : mais quand je n'y vis plus, 

 peuvent elles me Her encore ?" Mihi certe haecce verba petitionem , ut ajunt , pnncipii continere videntur. 



(2) la dissert, dc Collitione leg urn. Sect. 4. $.19. 



tt y 



