2 5; DA.NIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



moltm excresceret haecce scriptiuncula ; tarn credebam, hanc opinionum discrepan- 

 tiam ex memorata principiorum diversitate facile explicari posse. 



Equidem, ne sententiam meam subjicere diutius differam, simulatque memoratam 

 quaestionem paullo diligentius inspexi, plurima depreliendere mibl visus sum, quae 

 suaderent, in ejusmodi delictis , a cive peregre commissis, civitati puniendi jus non 

 esse denegandum. Perspiciebam insignem hoc afferre unicuique civitati utilitatem, 

 quum multum sane labefactaretur ea, quam contra aliorum injurias singulis civibus 

 spondet,. tutela, si delinqueus, relicto territorio, simul etiam poena esset liberatus (i). 

 Verum ita quidem de utilitate, nequaquam de justitia ejusmodis poenarum constabat. 

 Quaerendum eratidoneum quoddam fundamentum, quo, hisce in causis, superstrui pos 

 set puniendi jus Neque diu etiam in eo occupatus fui , quemadmodum patebit, si ea , 

 quae capite prinio dixi , in memoriam revocentur. Existimo nimirum , civitatis iincm 

 in eo esse positurn , ut omnia civium jura tuta serventur ab omni qualicumque immi- 

 nutione (2). Propterea poenae constituuntur , constitutaeque exsecutioni raandantur , 

 utinjuria,ab hominibus, siveexteris , sive civibus, imminens , arceatur. Neque dubium, 

 quin civitati ad illud competat jus. Etenim officium ei incumbit omnia ea adhibendi 

 media, quibus finem huncce obtinere possit. Ideo delictis, conditionum instar, poenas 

 adjungit, ideo reparationem exigere, quin etiam antea earn delinire ei conceditur. 

 Quodsi baee teneamus , atque animadverlamus , civitatem inprimis comparatam esse 

 .id omnem omnino injuriam a civibus suis , quantum possit, arceudam , atgue hanc 

 ejus potestatem territorio non limitari, sponte patet civem, qui foris alterum civem 

 delicto laesit , a civitate sua recte justeque puniri. 



Neque aliquam dimcultatem parere mihi videtur, utrum ipsa civitas delicto laesa 

 sit, cum eo casu. sine dubio majus etiam adsit puniendi jus, atque civitas, quippe ipsa 

 delicto directe laesa, laesionis reparationem exigere possit. Idem quoque sensisse vi- 

 deutur reliqui fere omnes scriptores, qui affirmando respondent, praecipue TITT- 

 MANNUs et OEB.STEDUS, qui nominatim delicta, quibus civitas vel cives ejus laedun- 

 tur, conjunxerunt (5). 



Qui contrariam ei , quam professi sumus , amplectuntur sententiam, quique igitur 

 omne puniendi jus civitati denegant , multis inquirunt, utrum non aliud obtineat , ubi 

 adversus ipsam civitatem commissum sit delictum. Poenara, proptereas, quas afferunt, 



ra- 



( i ) Vid. OERSTED, /./. p. 141. dass cin missethater , durch blossen weclisel der luft, sich von dcr verwirk- 

 M ten strafe frei maclien kiinne, ist eine verhaltungsregcl, durch wtlclie ieckr Staat eincn thcil des schiitzes ver- 

 Hert, welchc seine gesetze dessen. mitgliedern gegen unrecht gesvaliren sollcn." 



( a ) Ex hac defmitione patet, nos multum diiFcrre a WENSIO , qui, quoJ ad civitatis finem, ABEGGIUM sequi- 

 tur. Hie enim eum in jure tuendo collocat , ita ut leges criminals ferantur , quibus cives ab injuria refrcnentur. 

 Hinc etiam <Uversa quaestionis decisio. Conf. quae supra diximui, paragraph} htijus initio. 



( 3 ) Vld. TITTMAN die Strafrechttpjlegt p, xO et 17. ct OERSTED /. /. p. 138. 



