RESPONSIO AD QUA.ESTIONEM JURIDICAL. 39 



infrlngcre velit, inita civitate, cum civibus contractam. Eteniin, cum tutelam promise- 

 rit, illosque, secundum leges judicesque a sedatos, judicarivoluerit, eos alienae civita- 

 tis potestati committere non valet. Neque tamenpatriae civitati jus esse existimat TITT- 

 MANNUS, omnia delicta indistincte puniendi. Ea tanturu enumerat, quae privata soleut 

 vocari , quae sive vitam, sive sanitatem, sive existimationem , sive hona afficiunt. In 

 criminibus etiam , quae civitatem ipsam laedunt, quaeque periculum omnibus a de- 

 linquente metuendum declarant, poenam recte irrogari censet. lis enim laeduntur ju- 

 ra, ubique et ab omnibus agnita. 



Recte, ut mihi videtur, TITTMANNUM refutat ABEGGIUS (i), quoniam dubium fe- 

 re esse nequit, quin hie meliore jure gaudeat laesa civitas. Eteuim civis , in altera re- 

 gione degens, illius legibus obsequium praestare tenetur. Quid igitur, quaeso, aper- 

 tius , quam ut , ubi eas leges directe violat , ipsamque civitatem laedit , haec leges suas 

 exsecutioni mandari curet? 



Aliam rationem aflert EGGERUS (2), patriam mmiruni civitatem, per delicta adver- 

 sus extraneam foris commissa , simul etiam laedi , cum talia delicta pacem inter di- 

 versas gentes facile possint turbare , quod quamque civitatem praecavere oportet. 

 Neque confundi ei videtur jus poenam infligendi et politiae exercendae , cum deliu- 

 quens, propter laesionem, patriae civitati illatam, siinul puniatur. Cavendumpraeterea, 

 e delicta impuuita maueant, atque enitenduin, ut aliae civitates eadem erga nos ra- 

 tione procedant. Dubito, utrumnon, re vera, justitiam rationesque politicas confuderit 

 EGGERUS; ea certe, quam allegat, ratio, uimirum ne quies inter civitates turbetur , 

 illud probare videtur (3). 



RUDOLPIIUS putat, quodsi delictum, quo laeditur alia civitas, peregre poena vindi- 

 catum sit, nullum amplius in patria civitate poenae locum superesse (5). Quin ul- 

 terius etiam progreditur, con tendens delictum , quod ipsius patriae civitatis saluti no- 

 xium non esset, si peregre poenam non subisset delinqueus , in patria civitate non 

 ex officio , verum postulante tantum laesa civitate, puniri posse. Neque ullam hie juris 

 adesse obligationem ipse confiteri videtur, quum humanitatis dicat, efflagitante laeso , 

 reum poena afficere. 



Re- 



( I ) Conf. /. /. p. 46. Vid. porro STELZER Kritik des Entwurfs tines peinlicliin Gezetzbuchs fur Sckltswiclc 

 tind Holstein von Frtyhernn von Eggtrt J. 87. 



C 2 ) Conf. /. /. p. 49. seqq. 



( 3 ) Vid. ABEGG. /. /. p. 49. Was konnte man so alles in das Criminalreclit zieben, wcil es wegen gewis'er 

 rQcksichten staatsk'ug ware, es dahin zu stcllcn! Allein wo 1st das recht, fur Welches das Vacerland I Urge 1st? 

 Das recht des fremden Staates und seiner untertlianen sichertich niclit. Aber cr wird sclbst beleidigt , und strafr, utn 

 den frieden zu erhalten. Gut. Aber dan winl aus andern, als aus rechtlicherrUcksichten, ein uebel zugcfii^t, folg- 

 lich stets der polizeiliclie zweck dem der justiz untcrgcschoben. 



( 4 )/./.. 10 12. 



D 3 



