RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICA1VL 3i 



peregrinus extra territorium deliotum commisorit , quo ipsa laeditur civitas ejusve ci- 

 ris: altera agamus de delicto, a peregrine, extra civitatem, erga aliam quandam ejusve 

 civciu perpetrate. 



* 



Quid juris it , si peregrinus , extra civitatis territorium y adversus Jianc civi- 

 tatem , ejusve cives delictum commiserit ? 



. 

 Quodsi aceuratius huncce casum cum eo, quern, superioris Sectionis . i. tracta- 



vhuus, comparemus , sponte patet, omnes interpretes, qui in priore puniendi jus nou 

 agnoverunt , in eadem necessario perseverare sentenlia. Muhum enim differt vincu- 

 lum , quod civitatem aliquam inter ejusque cives , quam quod inter earn peregrinos- 

 que intercedit. Praelerea, quum judicent , leges civitatis nequaquam extra ejus terri- 

 torium obligare cives, quoinodo peregrines obligare poterint (1)? 



Neque desunt tamen, qui hie acriter sane contrarium defendunt; inter quos primum 

 locum tenent omnes ii, qui jus puniendi nalurale agnoscunt. Quum enim civitas et 

 peregrinus, qui cam laedit, in statu versentur naturali, sive cxtrasociali, sequeretur, si 

 in ejusmodi statu adesset punieudi jus, civitatem recte peregrino poenam irrogare. 

 Verum, quum nobis , ut in superioribus docuimus, jus illud puniendi adesse non vi- 

 deatur, parum curamus hancce argumentationem (2). Neque multum etiam ad pro- 

 bandam earn opinionem faciunt ilia, quae liabet TITTMANNUS (5). Perhibet hie , ne- 

 minem per juris usum, quo laesio praevertitur, repellitur, aut vindicalur, illud posse 

 efficere, ut in posterum securus sit; cujus securitatis, per rnalum illatum acquirendae, 

 laeso jus esse asserit, tantum quidcm , quantum fini attingendo sit idoneum , adeoque 

 detrimentum laedenti afferat , quod voluptate, e repelita laesione percipienda, coifl- 

 pensari non possit. Liceat hie in memoriam revocare, quae de jure praeventionis di- 

 zimus, quum ex semel facta injuria nequaquam certa nascatur futurae laesionis per- 

 suasio. 



ABEGGIUS , ut hoc obiter moneamus , in delictis , quibus publics laeditar civitatis 

 quies. quippe quae saepius alteri civitati aeque sint utilia , quam ei, cui inferuntur , 



"X J. 1 i ^ i 



no- 



( i ) Conferri etiam possunt, quae hac de re, ex Abeggii sententia, monet doct. HOMAN dlss. laud. p. 44. lis, 

 qui negando respondent, annutnerandus quoque est KLEINSCHRODUS /. /. p. 34, quippe qui affirmat delicts, cx.fra Ger- 

 maniara ab alterius civitatis cive cotnmbsa, a judicibus Gcrmanis puniri non posse, atque in nota 2 Rudolphum im- 

 pugnat, qui exception! locum esse censet, quando ejusmodi delicto Germania ejusve cives laesa essct. Cacterutn do- 

 leo, me ipsum Rudolphi locum aflerre non posse, cum librum ejus nancisd non potuerim, atque sentcntiam ex iis 

 tantum, quae alii citant interpretes, conficere debuerim. 



(a) Vid. Stctio i, . i. no. a.6 et doct. HOMAN /. /. p. 46 48. 



( 5 ) Vid. Handbuch 1. 1.\ . 52. 



