5s DANIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



noxia, civitati concedit jus defensionis (das naturliche recht der selbtsvertheidigung, 

 des sclmtzes, und der gerechte nothwchr ( i ) ). 



Scd , ne diutius tempus inutiliter teramus , atque disputationem, satis jam exilem et 

 vitiosam forsitan, longius protrahamus , imam tantum sententiam notabiliorem me- 

 morabimns. Protulit earn EGGERUS. Jus puniendi naturale, ex ejus opinione, conci- 

 liari non ita difficulter potest cum rationis praeceptis ; verum extra civitatem deficiunt 

 conditiones, sub quibns poenam probare possit ratio. Eae conditiones demum exis- 

 tunt, ubi publica auctoritas, sccundum leges publicas , poenam irrogare velit (2). Exiu- 

 de concludit, a peregrine, propter crimen foris commissum , a civitate laesa juste poe- 

 nam sumi , quouiam quisque, alienain civitatem intrans , hujus legibus poenalibus ob- 

 temperare tenetur , haecjue leges vim retrogradam habent in actiones , ante aditum in 

 civitatem illam coinmissas. Lubenter fateor, me non assequi , quomodo ejusmodi pac- 

 tnm, quo peregrinus actiones jam commissas legibus civitatis poenalibus, qnam ingre- 

 ditur , subjiciat, intelligi possit. Quid, nonne vidimus leges futuras tantum spectare 

 actiones ? Solahe igitur peregrini voluntate illud efficietur, ut a'd commissas etiam 

 tendant? Vide, quomodo ad absurda ducat haecce sententia. Fingamus quaeso , 

 (cam et hoc fingi potest) peregrinum quemdam, relicta civitate, ubi nullam ediderit 

 actionem Icge poenali vetitam, nostram adire. Interea paulo ante factum qnoddam 

 commiserat, quod ei , secundum leges loci, ubi degebat, commiltere licebal, verum 

 quod a civitate, quam adiit, poena vindicabatur. Jam dubium non est, qtiin ex pacto 

 illo Cctitio in jus vocari possit. Sed dicat EGGERUS, volenti non fit injuria. Sit 

 ita; verum illud bic nequaquam sufficit. Praeterea, etiamsi concedamus tale pactum 

 locum habere posse, facile peregriuus, huic pacto renuntians, illud consecjui posset , 

 ut qui volens \ideretur, nunc habere tur nolens. 



Licet autem , quantum in me sit, EGGERI sententiam refutare fuerim conatus, mul- 

 tum abest, ut omne puniendi jus civitati laesae denegandum esse censeam. Eteuim, 

 ut jam saepius monui, civitatis illud est cousilium, ut omnis omuino arceatur juris 

 deminutio; quod cum ita sit, sponte patet, earn peregrinum, qui erga earn delic- 

 tum aliquod commisit, punire debere. Neque dubitari potest, quin illud jure faciat. 

 Quemadinodum unicuique laeso , ita civitati etiam competit jus laesionis illius repara- 



tio- 



C i ) Cf. /. /. p. 51. Fuse ejus sententiam liac do re exposui^ ubi egi de delicto, a cive contta civitatem com- 

 fflisso. vid. Sict. fr. . I. inf. 



(l) ViJ. /. /. i>. 53. Cacterum, quo melius hacc intelligantur , ipsa addam vcrba Germanica , quippe quae accurate 

 latine reddere , diffirilius fu:t. , ; Das aussevbiirgerlidie Strafreclit sey niche unvertrSglich mit den rechtsgesetze der 

 ..vernunft, aber es fclile ausser dcm Staate d ; e bedin^ung, unter welcher die vernunft die Strafe billigen kan ; die- 

 ,,se bedingungen treten dan ein , wenu cine odcmliclie maclit nach einem Offcntliche gesetze strafen wolle." Haec 

 autem sibi invicetn obstare conteiidit AUECGIUS. 



