54 DANIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



, civitatis dignitatem maximopere infrittgi , si legam exterarum pbenalium aucto- 

 ritati in suo territorio vim adjungi patiatur (i). 



Memoranda quoque est STELZEHI opinio, quara refert ABEGGIUS (2). Putat hie, 

 peregrinum, qui foris delictum commisit, habita civitatis nostrae ratione, delictum 

 commisisse non censeri, sed eum gravius puniri posse, si,delieto foris perpetrate, apud 

 nos delictum simile, aut gravius etiam repetat. Nam licet de poena, prouti-oque delicto 

 singulatim inferenda, baud eogitari queat, delictum tamen levins effectum suum exse- 

 rit in poenam delicti gravioris. Verum, quomodo singula laedentis delicta justae poe- 

 nae objectum esse poterunt? quomodo civitas, quae delictum aliquod jure punire non 

 valebat, altero accedente delicto, jus illud acqiiiret ? 



Ulterius procedit EGGERUS, contendens, delictum in peregrina regione commissure, 

 licet nullum ex eo damnum sentiat nostra civitas, ideo tamen ab ea nequaquam negli- 

 gi posse, quoniam ei competat jus, atque iiicumbat obligatio, ut, poenarum ope, fu- 

 turas praevertat laesiones. EGGERUM recte refutat ABEGGIUS (5). Eadem autem, quae 

 EGGERUS, afferunt omnes fere juris praeventionis patroni , qui nullum omnino delic- 

 tum, ubicumque perpetratum, ad alienam civitatem non pertinere existimant , cum do 

 aniino delinquendi, qui aliis etiam noxius esse poterit et damnosus , ipso facto conslet. 



Sunt etiam nonmilli , qui provocant ad pericula, ex noslra doctrina metuenda, quo- 

 niam civitas , ejusmodi praeceptis obtemperans , territorium suum omnibus exteris ma- 

 leficis refugium faceret atque receptaculum. lis addictus videtur SCHMIDIUS ( 4 ). 

 Tenendum, eorum argumenta magis ab utilitate, quam a justitia commendari. Dicunt 

 etiam alii, ex nostra doctrina oriri injustitiam, quum, qui civitatem, ubi duliquit , 

 egrediatur, poena liberetur, dum reliqui delicti socii poena afficiuntur. Fateor, verum 

 nego, nasci exinde jus puniendi. Civitas praeterea variis uti potest cautionibus, quum 

 peregrines, a quibus periculum metuit, a iiiiibus suis arcet, aut deliiiquentes extra- 

 ncae regioni tradit. 



At objiciet forsitan aliquis, poteritne igitur civitas ab altera civitate cogi, ut civem 

 sunm, delicto commisso in earn profugum , tradat? Quaestio haec proprie a Jure Cri- 

 minali est aliena, et ad jus gentium pertinet; videamus tamen, utrum non ex ejus prin- 

 cipiis dijudicari possit. Quodsi enim altcnclamus, civitatem civibus tantuni, non exlcris, 

 tulelam spdndere, sequitur cam non teneri, tradendis peregrinis delinquentibus, al- 

 teri civitali in jure tueudo opem ferre. 



Aliud 



( I ) ABEGG. /. /. p. 55. no. 59. 



(2) ADEGG. /. /. p. 56. no. 51. STEI.ZER /. t. p. 88. 



( 3 ) EGGER /. /. p. 53 uqq. ABEGG. /. /. p. 56. no. 6. 



( 4 ) Cl. Krilische Einlcitutig in das Fraazo-sisc/ien Eiirgcrliclito Rcckt p. 354* MARTENS /. /. p, 100. 



