RESPONSIO AD QUAESTtONEM : 



Hacc de diversis aliorum opinionibus sufficlan tj^ praesertim quum , quia ab aliis 

 profectus sum principiis, in nostra disquisitione nullius esse momenti videantur. 



Equidem , simulac omnem hanc quaestionem de iiidustria inspexerim, secundum ea, 

 quae in siiperioribus'posur , pftncipia du'bium non esse existimavij quin delicta , a cive 

 aut peregi'ino, contra civitatem, atque extra ejus territoriura conimissa, si de solo ju- 

 re quaeratur , duplicem poenam mereantur. Duplex ia iis adest legis viola lio ; quod 

 si verum est , omnis de lege aliqua adhibenda intercidit dubitatio. Gives enim vel pe- 

 fegrini, in aliena regione moi-antes , ejtis legibus (ut omni dubio vacat ) tencntnr. 

 lusuper legibiis alterius civitatis subjecti sunt, quippe quae, delicto 'laesa , laesionis 

 ejus reparatiouem, poena irroganda , jure ab iis exigit. Quod enim alii volunt, novam 

 poenam irrogari non posse , vcrum prioris' tantum pdenae supplemeiHutn , quando 

 poena, quam subiit delinquens, levior est ilia, quam subiisset , si , inverse ordine, quae 

 posterius piinit, pritts prmivi.sset civitas, nullo fnndamento nili mihi videtnr. Affirmare 

 igitur noiv dubito, enm , qui in uira civilate poenam jam subiit , surnmo- juire ab altcra 

 civitate, si forte comprebendatnr , ad poenam tralii posse. At vereor , ne multis 

 hacc mea sententia justo durior videatur. iVon diffiteor; neque enim a diversa facti 

 natura, verum a solo locorum discrimine peiidet, utrtun idem factum, bis an semel 

 tantum r sit puniendum. Fac v. c. aliquem delictum committere in civitate, cuiadscrip- 

 tus est laes-us ;-; semel pnnietur, dum idem delictnm , extra earn eidem- personae illa- 

 tum , duplici poeiia vindicandum videatur. Quodsi ergo dicat aliquis, temperamentum' 

 quoddam afl'erre debere aequitatem et prudentiam civilem, atque tale factum semel 

 tantuin esse puniendum , me dissentientem lion habebit, licet affirmare non audeam , 

 ejusmodi temperamentum semper esse commendandum. Sed fingamus, illud aduiitli 

 posse: quaeriam turn eligenda civitas , cui puniendi negodum sit committendum? Poe- 

 narum ratio, atque. diversum , quod laeso cum utraque civitate intereedit, vinculnm 

 earn civitatem eligendam esse suadet , in cujus territorio delictum sit perpetratum. 

 Etenim, cur tandem civitas peregrinis , quos in territorio admittit, tutelam tacite pro- 

 mittere censetur V Scilicet, quia propriae civitatis auxilium iis suf&cere non videtnr, 

 sed'alie firmiori opus est, Crmissimum autem babetur , certe , quum de puniendis 

 quaeritur maleficis , quod civitas in proprio territorio praeslat. Aecedit, quod, cum 

 de poenarum exsecutione sit quaestio , earumque vis in homimim animos , ad confir- 

 mandam legiim reverentiam, primarius sit exsecutionis finis, vix est, ut ad propositum 

 accomniodata censeatur poena , eo in loco irroganda, ubi quod punitur, nee admissum, 

 nee forte nolum est delictum. Observandiim denique, earn tantum irroganda m esse 

 pcenam , quae legibus- civitatis punieiitis constituta est. Civitas enim ,-injuriam sibi 

 snisque illatam persequens , nullam babere potest pefe'grinarum legum rationem. Poe- 

 na porro aliqua est reparationis species , quae tamen antea jam est definita. lllius 

 autem defiuiendae jus, quomodo, quaeso , aliis, quam ip.si laeso, competere potest? 



E 3 C A- 



